In Las Vegas een tennisbaan aanleggen was te duur. Dus deed vader Agassi het even buiten de stad, in de woestijn, waar je aanzienlijk minder betaalt voor een stuk grond. Hij bouwde er ook de Draak, een vervaarlijk wendbare machine die voortdurend ballen spuwt: 2.500 per dag, 17.500 per week, 1 miljoen per jaar. Op dat strenge dieet, in de blakende hitte, bracht hij zijn jongste zoon groot. André Agassi haatte tennis, maar hij werd wel nummer één. En hij blééf maar spelen, zelfs toen zijn rug al lang niet meer tegen topsport bestand was. In 'Open', zijn zeer bijzondere autobiografie, vertelt Agassi junior acht grandslamtitels en één gouden medaille later hoe het zover is kunnen komen. Enkele quotes en videofragmenten van André Agassi!

Wie een reis naar het hart van de duisternis wil ondernemen maar geen zin of geld heeft om de Congo op te varen, kan zich aan de lectuur van Peter Longerichs 'Heinrich Himmler' (De Bezige Bij) zetten, een meesterlijke verkenning van de pikzwarte ziel van de Reichsführer-SS. Het boek dient zich aan als biografie, want ja, Himmler was echt een mens. Hij had ouders, broers en drie kinderen bij twee vrouwen. Maar zogauw zijn carrière in het Derde Rijk een vlucht nam, viel zijn bestaan zo goed als helemaal samen met zijn vele, vele politieke rollen in het nazi-universum. Lees de review van Heinrich Himmler

Als er ooit een Europees nationaal voetbalteam wordt samengesteld, dan zullen de spelers moeten oefenen op de tekst 'Freude, schöner Götterfunken, Tochter aus Elysium, Wir betreten feuertrunken, Himmlische, dein Heiligtum!' Hoewel: gewoon meefluiten is eigenlijk ook al goed, want alleen de muziek van Beethovens 'Ode an die Freude' heeft officiële status als 'Europese Hymne'. De woorden van Schiller zijn voor de liefhebbers. Lees de review van Beethoven, een biografie

Emir Kusturica wilde met 'Maradona' een film maken over de wederopstanding van de gevallen voetbalheld, maar omdat al snel bleek dat met de Argentijnse legende - die nochtans zijn volledige medewerking had toegezegd - nauwelijks af te spreken viel, trad de regisseur in zijn documentaire dan maar zélf wat meer op de voorgrond, in de hoop dat wij dat even interessant zouden vinden. Lees de review van Maradona

Op 21 juli 1969, twintig minuten na Neil Armstrong, zette ook Edwin Eugene Aldrin Jr. ('Buzz' voor de vrienden) voet op het maanoppervlak. Aldrin was vanaf dat moment veroordeeld tot een bestaan als de eeuwige tweede, de Poulidor van de ruimtevaart, de man wiens naam géén belletje doet rinkelen. Misschien is dat de reden waarom hij na zijn terugkeer zo verdwaalde in het leven: drie keer getrouwd, verslaafd geraakt aan alcohol, in een klinische depressie gesukkeld. Lees een korte passage en bekijk enkele videofragmenten!

Ze zullen het niet graag horen, maar in de komende Tour de France zijn favorieten als Contador, Evans, Sastre en de broertjes Schleck gedegradeerd tot figuranten. Vanaf het moment dat zaterdagmiddag in Monaco de proloog van start gaat, draait het drie weken lang om één man: Lance Armstrong. Lees een passage uit de biografie + enkele videofragmenten van Armstrong

Dat Louis Paul Boon in 1979 aan zijn schrijftafel bezweek, was wellicht geen toeval en alleszins symbolisch: de man was ongeneeslijk grafomaan en liet een oeuvre na van omzeggens 50.000 bladzijden - een plas, een zee, een chaos. Lees de review van Album Louis Paul Boon. Een leven in woord en beeld