Gewichtloze folkrock met speelgoedgitaar en ukelele. Filmfans: de groepsnaam hebben ze van Noah Baumbachs 'The Squid and the Whale'. Bekijk de fotospecial

Achttien was de Engelse Laura Marling toen ze twee jaar geleden debuteerde met 'Alas, I Cannot Swim' - een lot dat wij trouwens met haar delen (het zwemmen, alas niet de leeftijd). Het leverde haar een Mercury Prize-nominatie op en drie vermeldingen in Humo's Arriba!-selectie. Vandaag is haar muziek rijper en rijker, maar nog steeds stevig verankerd in de Britse folktraditie. Lees de review van I Speak Because I Can (1 reactie)

Er komt volgende zondag, 22 november, veel schoon volk naar 'Crossing Border' in de Antwerpse Arenberg - zie ook de TTT-agenda - maar mogen wij uw speciale aandacht vragen voor Laura Marling, met Mumford & Sons, Noah and the Whales en Emmy the Great een exponente van de Britse nu-folk? Bij dezen. Laura Marling met 'Night Terror'

Hebt u dat de laatste tijd ook, dat uw transistor een hyperaanstekelijk wijsje begint te fluiten als u nog maar aanstalten maakt om het ding in te schakelen? Dat moet de intro zijn van 'Five Years Time', de bij wijze van charmeoffensief vooruitgestuurde single van het debuut van Noah and the Whale. Lees de review van Peaceful, The World Lays Me Down