'You can't live together, and you can't live alone' Lees een interview met Marc Didden (1 reactie)

Humo bekijkt voor u het nieuwe tv-seizoen, zo hoeft u dat niet meer te doen. Of misschien wel? Deze keer voor u besproken: 'Taboe'op Canvas. Lees de review!

Die ochtend van 23 februari 1936 kostte Humoradio één frank. Jaargang 1 nummer 1 was het, 'geïllustreerd weekblad' stond erop, plus de belofte dat de 68 bladzijden gevuld zouden zijn met 'Roman. Humor. Radio. Kinema. Reportages'. Lees een fragment uit het artikel en bekijk een fotospecial

Of Marc Didden dan wel Guy Mortier de bedenker van Humo's Rock Rally is (briefje naar Uitlaat, Guy?), over één ding zijn ze het roerend eens: die allereerste editie (in 1978) kwam er in samenwerking met de Brusselse Beursschouwburg. Ruim tweeëndertig jaar later vragen we Marc Didden naar de belangrijkste platen in zijn leven. Dit weekend de laatste preselecties in Brugge en Mechelen

De boutade over de jaren zestig is bekend: 'Wie het zich herinnert, was er niet bij.' Hetzelfde kan gezegd worden van Jazz Bilzen, dat in 1965 als een bescheiden jazzfestivalletje begon (onder impuls van de plaatselijke Davidsfonds-kring) maar door toedoen van Guy Mortier en andere Humo-kopstukken algauw uitgroeide tot een heus rockfestival - in 1967 één van de allereerste wereldwijd. Lees de review van Jazz Bilzen

Ik vrees dat ik erg kieskeurig ben wat Vlaams televisiedrama op zondagavond betreft: zo heb ik 'Katarakt', hoe schilderkunstig het ook in beeld was gebracht, niet volgehouden. Het was me te glossy: een soap de luxe die mijn geduld op de proef stelde en mij voor het overige onberoerd liet. Nu ja, na enkele afleveringen wist ik aanzienlijk meer over fruitteelt dan voorheen. Lees meer Dwarskijker over 'De smaak van De Keyser'

The Kinks en Standard, één strijd! Herinnert u zich de UEFA-bekerwedstrijd van een paar weken geleden? Hoe de Luikse trots toen de Italiaanse eersteklasser Sampdoria Genua over de knie legde? En hoe na een overrompelende eerste helft een mindere tweede volgde? Het móést niet meer zo nodig: spelmaker Defour (frontman Ray Davies), spits Jovanovic (zijn broer/gitarist Dave Davies) en de rest van de ploeg konden volstaan met nu en dan een klasseflits of een geniale dribbel en speelden de match uit op routine. Dat is, in een notendop, meteen ook de samenvatting van de carrière van The Kinks - van de doorbraaksingle 'You Really Got Me' uit 1964 tot 'Muswell Hillbillies' uit 1971 (de eerste helft), en van de lichtjes gezwollen rockopera's tot de unplugged-cd 'To the Bone' en het afscheid in 1994 (de tweede helft). Lees de review van Picture Book (2 reacties)

Patrick De Witte: 'Laten we de taal geen geweld aandoen en de dingen gewoon bij hun naam blijven noemen. Ik ben bijvoorbeeld kaal en niet 'andersbehaard'.' De ergernissen van Stijn Meuris, Marc Didden, Jan Van den Berghe en PDW

In 1973 sprak Marc Didden met Frank Zappa, en hij kon het niet laten hem te vragen wat hij ervan vond om steeds voor Guy Mortier gehouden te worden. Lees meer