Tot nu toe riep de naam Michael Haneke altijd gemengde gevoelens bij ons op. Voor elke film die ons raakte ('Code Inconnu', 'Caché'), bracht het enfant terrible van de Europese cinema er wel eentje uit waar we totaal op afknapten ('Funny Games', 'Le temps du loup'). Maar nu is er geen ontkennen meer aan: met 'Das weisse Band', de Gouden Palm 2009, katapulteert de Oostenrijker zichzelf definitief naar de galerij van de groten. Deze Palm is niet alleen van goud; het is een withete, roodgloeiende, brándende Palm. Napalm.
Lees de review van Das weisse Band (1 reactie)