'Wie gelooft er nog in Arcadië,' vroeg ik die avond aan iemand in het bijzonder. 'Halfbakken positivo's,' kreeg ik te horen. 'Goedgelovige trolletjes die zich in plattelandsdiscotheken het walhalla laten beloven door een stel hufters en vervolgens ziel en pruim verkopen. Wat kinderen misschien, hier en daar.' Ja, op dreef was mijn gezelschap wel. 'Amos Oz gelooft er alvast níét meer in,' bracht ik in, want ik had net 'Dorpsleven' (De Bezige Bij) uit, diens nieuwe verhalenbundel, en daarvan wordt een mens niet vrolijker dan nodig.

Wat zou er gebeuren als de regering van Saudi-Arabië 11 september uitriep tot nationale Osama bin Laden-dag, uit erkentelijkheid voor diens bijdrage aan de strijd voor de islam? Washington zou not be amused zijn. Maar de premier van een andere Amerikaanse bondgenoot, Israël, kon in 2007 zonder enig probleem een speciale zitting van de Knesset bijeenroepen ter ere van Avraham Stern, leider van een anti-Britse zionistische terreurbende uit de jaren veertig. Dat is één van de vele merkwaardige feiten waar de gesprekspartners van de Nederlandse journalist Stan van Houcke op wijzen in 'De oneindige oorlog' (Atlas).