das weisse band
Tot nu toe riep de naam Michael Haneke altijd gemengde gevoelens bij ons op. Voor elke film die ons raakte ('Code Inconnu', 'Caché'), bracht het enfant terrible van de Europese cinema er wel eentje uit waar we totaal op afknapten ('Funny Games', 'Le temps du loup'). Maar nu is er geen ontkennen meer aan: met 'Das weisse Band', de Gouden Palm 2009, katapulteert de Oostenrijker zichzelf definitief naar de galerij van de groten. Deze Palm is niet alleen van goud; het is een withete, roodgloeiende, brándende Palm. Napalm.
Lees de review van Das weisse Band (1 reactie)'Das weisse Band': de Gouden Palm van Michael Haneke
Op 24 mei jongstleden, omstreeks acht uur 's avonds, beleefde de Oostenrijkse cineast Michael Haneke zijn ultieme moment de gloire: toen ontving hij uit handen van juryvoorzitster Isabelle Huppert de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes voor 'Das weisse Band'. Een verdiende bekroning, als u 't ons vraagt: 'Das weisse Band' ('Het witte lint') is de beste film uit zijn carrière - een indrukwekkend, meeslepend, in oogstrelend zwart-wit gefilmd epos waarin Haneke peilt naar de wortels van het kwaad. Lees enkele quotes en bekijk trailers en filmfragmenten






















