De Marquee hield het afgelopen uur het midden tussen een Jamboree, een hoogmis en een cursus 'Expressieve Dans'. En wat meer is: wij hebben in tijden niet zo'n diverse verzameling mensen zien samentroepen op Pukkelpop. Toen viel onze frank: Mumford & Sons is huge in Vlaanderen. Lees de bespreking van Mumford & Sons op Pukkelpop 2010

Achttien was de Engelse Laura Marling toen ze twee jaar geleden debuteerde met 'Alas, I Cannot Swim' - een lot dat wij trouwens met haar delen (het zwemmen, alas niet de leeftijd). Het leverde haar een Mercury Prize-nominatie op en drie vermeldingen in Humo's Arriba!-selectie. Vandaag is haar muziek rijper en rijker, maar nog steeds stevig verankerd in de Britse folktraditie. Lees de review van I Speak Because I Can

Er komt volgende zondag, 22 november, veel schoon volk naar 'Crossing Border' in de Antwerpse Arenberg - zie ook de TTT-agenda - maar mogen wij uw speciale aandacht vragen voor Laura Marling, met Mumford & Sons, Noah and the Whales en Emmy the Great een exponente van de Britse nu-folk? Bij dezen. Laura Marling met 'Night Terror'

Geheel zoals het hoort rolden Mumford & Sons met drie ep's en een reeks fel gesmaakte concerten eigenhandig de rode loper uit voor hun langverwachte debuut. Eppo Janssen tipte hen eind vorig jaar al als groep om naar uit te kijken, en hij lijkt gelijk te krijgen: single 'Little Lion Man', aardig op weg om een dijk van een radiohit te worden, is slechts de vooruitgeschoven post van een klein leger natural anthems die mee de festivalzomer van 2010 zullen kleuren. Lees de review van Sigh No More