Huilt, garagerockers van Maaseik tot Koksijde: The Paranoiacs trekken er na vijfentwintig jaar de stekker uit. Een datum voor een officieel afscheidsconcert is er nog niet, een laatste set songs wel: 'Love Junks', wellicht de best klinkende plaat die The Paranoiacs ooit hebben gemaakt . En met 'best' bedoel ik: slecht. En vuil. En zweterig. En zet maar wat stiller, of je speakers gaan eraan. Raf en Hans Stevens van The Paranoiacs

Echt bemoedigend kan het niet zijn: je ijvert jarenlang voor meer tienerklanken, je maakt platen die 'We're the Teenage Lovers' en 'Sometimes Teenage Is Spelt TNT' heten, en dan, als je even niet oplet, gaan drie jonge Amerikaanse turken er met de vruchten van je harde labeur vandoor. The Paranoiacs zijn er aan voor hun moeite: Nirvana heeft DE tienersong der tienersongs geschreven, en de doorsnee Vlaamse juveniel denkt bij 'teen spirit' spontaan aan keutels als Robin Nills en Yasmine, niet aan Rafke en Hans Stevens. Lees de review van ThirTeen

More songs about girls & girls. Alleen jammer dat ze allemaal nogal op elkaar lijken. Monotonie is de luis in de pels van The Paranoiacs: ze kennen maar één truukje, en hoe goed ze dat ook beheersen, een kritisch publiek zal in de toekomst een iétsje meer eisen. Lees de review van Bananas