750.000 Belgen zijn arm

Het is de voorlaatste dag van de maand, en het eten is op. Er is geen kruimel meer in huis. En de pampers voor de jongste, een peuter nog, zijn opgebruikt. We zijn bij Kathleen (29) en Alex (36), een jong gezin met vier kleine kinderen. Buurvrouw Madeleintje heeft ze een bussel prei toegestopt, drankjes voor de kinderen, een liter melk en pannenkoekenmix. Dat heeft ze gered, tenminste toch tot morgenvroeg. 'Deze maand heb ik het met 200 euro moeten rooien,' zegt Kathleen. 'Madeleintje is de enige in deze buurt die weet hoe slecht wij er voorstaan. Voor de rest weet niemand in de straat iets over onze problemen. En dat wil ik graag zo houden.'

"'Ik had nog 17 frank en twee kleine kindjes'"

In België leven anderhalf miljoen mensen op de armoedegrens. De helft, 750.000 mensen, is echt arm. Ze overleven van dag tot dag. Ze wonen ongezond. Ze eten alleen maar rotzooi of helemaal niks. Als ze al werk vinden, is het meestal gevaarlijk en ongezond. Welzijnsorganisaties zien de vraag naar voedselpakketten al twaalf jaar aan een stuk stijgen. Het aantal onbetaalde schoolrekeningen neemt toe. Eén op de drie alleenstaande ouders is arm. De helft van de chronisch zieken komt op het eind van de maand niet rond.

België is één van de tien rijkste landen ter wereld, maar achter de gevels van Vlaamse verkavelingen neemt de armoede toe. 'Objectieve cijfers zijn er niet altijd, maar iedereen voelt het,' zegt Lieven De Pril van de vzw Welzijnszorg.

LIEVEN DE PRIL « We hebben in heel Vlaanderen meer dan tweeduizend vrijwilligers die bij de mensen over de vloer komen. Zij horen zoveel ellendige verhalen dat we zeggen: dit is niet meer normaal, hier moet iets aan gedaan worden. Armoede zie je niet meer aan de gevels van de huizen, je ziet het niet aan de kleren van de mensen. Het zit verborgen. Want wie arm is, hoort er niet bij.

Koppen, één, donderdag 7 december 21.45u

Het volledige artikel vindt u in Humo 3457