Wellicht is 'De Rodenburgs' ontstaan uit heimwee naar oude succesnummers als 'Dallas' (waarvan een remake op til is) en 'Dynasty', series waaruit bleek dat rijke mensen het moeilijker hebben dan je zou denken als je werkloosheidsuitkering aan het eind van de maand tekortschiet en je de rekening van het telecombedrijf niet meer kunt betalen.
De rijkaards van 'De Rodenburgs' laten aan duidelijkheid niets te wensen over: als ze zich van a naar b moeten verplaatsen, doen ze dat in een Ferrari of een Rolls Royce. Het zal wel die duidelijkheid zijn die mij het meest tegenstaat: de personages zijn sjablonen waarbinnen de acteurs hun werk doen, 't is te zeggen: ze doen wat hen wordt gevraagd.
Alleen Marie Vinck, die Claire Rodenburg speelt, een wufte en amorele rijkeluisdochter, durft zich zo nu en dan aan de grens van de karikatuur op te houden, waardoor ze vanzelf meer bekijks heeft dan de rest van de cast. Ik denk dat beheerste overdrijving dit soort televisiedrama meer ten goede zou komen dan huis-tuin-en-keukenrealisme uit het boekje en geslenter langs plotlijnen van geleidelijkheid. 'De Rodenburgs' mag dan wel andere pretenties hebben, toch onderscheidt dit sjabloonverhaal zich te weinig van de gemiddelde soap. Ik heb tot nog toe nog niet één scène gezien die mij enigerwijs raakte. Na vier afleveringen begin ik dat toch een tikje verdacht te vinden.
Thans zie ik me genoopt ijlings van u afscheid te nemen want mijn ingebeelde dwergpinscher is een groter model hond aan het bestijgen, ook ingebeeld. Dat belooft niet veel goeds.
0 reacties
reageer ookReageer ook