#TemptationWatch (aflevering 3): Geen lichaamssappen die sprinklergewijs in het rond spatten? Schandalig! Awoe!

, door (jme)

temp 1
VIJF| Bekijk programma-info »

Oef, wat een broeierige derde aflevering! Zinderende dates alom, toch? Nu ja, nee: ook al beginnen de eerste barsten in het harnas al te showen, het blijft nog betrekkelijk kalm onder zowel het vrouw- als mansvolk. Geen grijpgrage handjes, geen uithangende vleeswaren – afgezien van Kevins kleine asperge in de vorige aflevering – en geen lichaamssappen die sprinklergewijs in het rond spatten. Schandalig! Awoe! Na alle lyrische commentaren van de afgelopen jaren over hoe ab-nor-máál decadent Temptation Island was, hadden we toch al minstens vijf orgieën, een paar moordpogingen en een gespotte albinowalvis verwacht.

Niets van dat alles. In plaats daarvan: pottenbakken, danslessen, olifanten en aapjes bepotelen – we dachten aan Jeffersons gevleugelde woorden in de vorige aflevering: ‘Alleen God kan mij saven van de dierentuin.’ Niet toevallig overigens, want we zijn er nog steeds van overtuigd dat een Parastoo eigenlijk een exotische diersoort is – een papegaai? Een knaagdier? Parastoo’s voortdurende handtastelijkheden werken onder andere Niels op de zenuwen. Dan moet u al flink overdrijven, denken wij zo. In ieder geval zien we de eerste romances ontstaan: Lize was van meet af aan gecharmeerd door de zoetgevooisde stem van Ken, onze favoriete ongewassen zangparkiet, en we voorspellen alvast vuurwerk.

Bekijk ook: Hans Teeuwen heeft het niet voor singer-songwriters

In het vrouwenkamp hielden ze een gala-avond. Gezellig keuvelen met stropdassen en witte hummekes. Bij de mannen was de avondactiviteit van een heel ander kaliber: modderworstelen. Haja, stereotypes make the world go round, en dat weten de verleidsters ook: inspelen op die basale driften, dames! De slijkgevechten waren overigens een welkome afwisseling voor de heren, want de zorgen over hun eega’s beginnen langzamerhand de kop op te steken. We vragen ons stilaan af hoe dicht Temptation Island aanschurkt tegen psychologische marteling – zowel voor de deelnemers als de kijkers, gezien al die oneindig uitgemolken cliffhangers.

Op die beschaafde gala-avond zegt grote vriend Alex – volgens Herbert drie meter groot en driehonderd kilo zwaar – over Rosanna: ‘Ik hoef haar niet eens te verleiden. Ik merk gewoon dat ik zo haar type ben, dat ze zich bijna wil verstoppen om me te ontwijken. Omdat ze gewoon smelt als ik met haar praat.’ Dát, lieve vrienden, is hoe u een contactverbod aan uw been krijgt.

We vergelijken Alex’ aanpak het liefst met die van een specht: als u maar lang genoeg met uw kop tegen iets aan beukt, komt er vast wel ergens een gaatje vrij – maar dan verliest u ook de helft van uw hersencellen. Nu ja, als onze berekeningen kloppen, is de helft van nul nog steeds nul, dus Alex kan wat dat betreft in vrede voortbeuken.

We zien dit programma steeds meer als een biologisch experiment: een put vol slangen, al dan niet met lang haar, versus een kolonie zachtmoedige geschoren aapjes. De vraag is wie er het eerst langs een liaan zal grijpen, naar beneden tuimelen en gevat worden door de slangen. In ieder geval zien we steeds meer oerinstincten opborrelen, dus de eerste slachtoffers zullen snel vallen. U merkt het vast ook: langzaamaan veranderen wij eveneens in een primaat. Beroepsmisvorming, quoi

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven