TV-review: Plat Préféré (Canvas, dinsdag, 20.40 u)

Concept

Zeg mij wat je eet en ik zeg wie je bent.

Met

Jeroen Meus, Arno, Martha Reeves en de geest van Marvin Gaye

Review

Wij hebben het nogal voor Jeroen Meus en 'Plat Préféré', maar de eerste aflevering van de derde reeks - opgehangen aan 'een' lievelingskostje van Marvin Gaye - was een gemiste kans. Martha Reeves en Arno, de enige twee getuigen in het programma die de soulzanger nog bij leven hadden gekend, zegden geen van beiden iets over de man en zijn leefwereld dat het onthouden waard was.

Nochtans viel er wel wat te vertellen. Tot zijn vader hem in 1984 neerschoot, schipperde Marvin Gaye voortdurend tussen devotie en decadentie, tussen godsvrucht en huwelijksgeluk aan de ene kant en cocaïne, alcohol, onenightstands en zeeën van luxe aan de andere. Alleen in zijn muziek leek hij de twee te kunnen verzoenen: daar klonk een liefdeslied als een gebed, en kreeg loutering iets sensueels.

Wedden dat je die gespletenheid ook aan tafel terugzag? Dat Gaye de ene dag zwolg in champagne, kreeft en kaviaar en de volgende dag simpele soul food op zijn bord wenste? Helaas: geen woord daarover in 'Plat préféré'. Zelfs banalere dingen - of hij begaan was met zijn lijn, of hij er bepaalde eetgewoontes op nahield bij opnames of concerten, of hij kort voor zijn dood, toen hij opnieuw bij zijn ouders inwoonde, weer moeders kost at - kwamen we niet te weten.

We volgden Jeroen Meus gewoon op een queeste die volgens een lukraak gekozen route enkel naar het einde van het programma bleek te leiden. Dat hij en passant weer zijn vakmanschap als tv-maker én kok etaleerde door in een luttele minuut te tonen hoe je een zaligheid als smeus of waterzooi bereidt, was amper een troost.

Quote

'Adam droeg toch een laurierblad?' 'Was het geen blad van een esdoorn?' - Arno en Jeroen Meus heard it through the grapevine.