Tv-review: 'Alleen Elvis blijft bestaan' met Bart De Pauw, op Canvas

, door ()

bart de pauw 1200

Een recensie van ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ is eigenlijk ook altijd een recensie van de persoon die er te gast is. Vanavond was dat met Bart De Pauw dus iemand waar – het is meteen het laatste mopje uit deze rayon, beloofd – een vette kluif aan zat. De Pauw is niet iemand die zichzelf graag blootgeeft, meer nog: hij is zowat het totale tegenovergestelde van de zatte nonkel die op een familiefeest niet liever wil dan dat er naar hem en alléén naar hem wordt gekeken. Maar voor Thomas Vanderveken zette hij de deur tot zijn ziel toch op een kleine kier.

Wat kwamen we bij het piepen te weten? Dat Bart De Pauw vooral een onmetelijk respect heeft voor de kracht van verhalen, én voor de mensen die ze – in welke vorm dan ook – tot leven brengen. De twinkeling in zijn ogen schitterde het hardst, niet wanneer hij vertelde over zijn jeugd of over zijn nieuwe reeks ‘It’s Showtime’, maar wanneer hij lyrisch mocht uitweiden over de acteerprestaties van Christopher Walken en Dennis Hopper in ‘True Romance’, over de spetterende kleuren in Tarsem Singhs ‘The Fall’ en over de zachte pianoklanken van Nils Frahm die onder het in één lange take gefilmde ‘Victoria’ van Sebastian Schipper gemonteerd waren. ‘De werkelijkheid overtreft altijd de fictie’, zeggen ze weleens, maar dat zijn leugens. Over Bart De Pauw leer je méér door in zijn dvd-kast te kijken dan door te weten dat zijn vader schoenmaker was.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven