Tv-review: 'Karen maakt een plaat' (maar niet heus) op VIER

, door ()

1200
VIER| Bekijk programma-info »

Karen Damen droomt er al haar hele leven van om een soloplaat te maken. Zeventien jaar lang stond een bestaan in regenboogjurkjes - en vermoedelijk ook een uitermate restrictief Studio 100-contract - haar in de weg, maar nu ligt de weg én het bijhorende tv-format open.

Van de makers van 'Karen gaat sporten en spuit botox op kosten van de zaak' ('Perfect?'), 'Karen en James minimaliseren armoede' ('Nieuwe buren') en 'Karen en James gaan kamperen met andere kinderen' ('Camping Karen & James') is er nu dus 'Karen maakt een plaat'. En dat nieuwe verhaal trapt zichzelf exact een jaar voor de voorstelling van die plaat in de Antwerpse Lotto Arena in beweging. Een miniatuur-Sportpaleisje (capaciteit: 8050 m/v/x)  afhuren zonder nog maar één noot op papier te hebben? De grens tussen zelfvertrouwen en hoogmoed was nooit dunner. Anderzijds: in het gezegende jaar 1998 kreeg Rob Vanoudenhoven de Koningin Elisabethzaal gevuld op enkele luttele uren. En die mens had niet eens het idéé om een plaat te maken.

Karen benadrukte maar wat graag dat het deze keer ein-de-lijk iets van zichzelf zou worden: een écht soloproject. Dus wat doet een mens dan nadat ze een zaal boekt? Juist ja, beginnen rondbellen om aan anderen te vragen of ze eventueel, misschien, 'allez, als ge dat ziet zitten, hé schatteke' een song voor haar willen schrijven. Maar eerst: op zoek naar de iPad. Ook haar zoon Sky had 'm dringend van doen terwijl hij een Playstation, een Xbox en een Wii U ter zijner beschikking had. Het moment voor Karen om te tonen dat ze ook gewoon een moeder is die met beide voeten in de realiteit staat. Sky's gezeur beantwoordde ze met het rake 'Je klinkt als een verwend nest. Er zijn kindjes die geen iPad, geen Playstation, geen Xbox en geen Wii U hebben.' Nu jij weer, Sky.

De belronde dan: Will Tura wou wel een nummer doneren, Jef Neve klonk enthousiast (maar hebt u 'm ooit al eens anders horen klinken?), Daan zette zijn gsm uit en Ray Cokes ging zijn voormalige MTV-netwerk aanspreken. Dat is alvast niet niks, maar veel zouden we het nu ook niet durven noemen. Ter voorbereiding van haar bezoekjes aan mogelijke muzikale donoren wou Karen nog een demo opnemen. 'Gelukkig kan ik alles gewoon bij ons thuis opnemen, want wij hebben een muziekstudio in onze kelder.' Die kelder - vol kleren, skibotten, Buffalo's en meer K3-parafernalia - moest eerst nog opgeruimd worden, dik tegen de zin van Karen: 'Ik háát dit zo hard!'. Zou Karen weten dat er kindjes zijn die zelfs geen kelder hebben?

Drie maanden later, de cijfers onderaan in beeld berichtten '277 dagen voor het concert', wist Karen nog altijd niet wat voor soort plaat het zou moeten gaan worden, laat staan dat de dutjes die ze 's middags op de zetel deed al veel muzikale ideeën hadden opgeleverd. Wat we intussen wel zagen: Karen slaapt, Karen eet, Karen is gelukkig, Karen weent, Karen ontmoet Jef Neve, Karen speelt drie akkoorden op een piano, Karen bezoekt haar ouders, Karen weent, Karen voert een ongemakkelijk gesprek met haar idool Suzanne Vega, Karen wil een nummer met haar schrijven over het laatste stukje kip in de pan, Karen weent weer.

En wij? Wij jankten een beetje mee. Alwéér een uur waarop we onze eigen dromen niet hebben gevolgd. Of iemand hebben gebeld om ze te verwezenlijken.

Quote

'Tekst is zoooo belangrijk! Ik vind dat zelfs belangrijker dan de muziek.' En wat later: 'Ik zou zo graag mijn eigen teksten schrijven, echte verhalen vertellen'.

Volgende week in 'Karen maakt een plaat': Karen vraagt de Nederlandse dj Armin van Buuren om een instrumentaal nummer voor haar te maken.

Humo's tv-tips in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven