Kiekens

Er overkwam me iets eigenaardigs toen ik de eerste aflevering van ‘Kiekens’ zag: hoewel deze sitcom, die zich in een middelbare school afspeelt, nieuw was op Eén, kwam het me voor dat ik naar een heruitzending zat te kijken van iets dat ooit wel een pooslang niet oubollig zal geleken hebben.

Ik las dat ik deze serie ook moest begrijpen als een hommage aan Britse kroonjuwelen als ‘Blackadder’ en ‘Fawlty Towers’, en ik kon af en toe merken dat de dialogen die Koen Van Impe in de rol van adjunct-schooldirecteur Kiekens moest uitspreken, bescheiden oefeningen in de gewild overspannen metaforiek van Ben Elton waren: de verbale mitraillades waarmee hij Lord Edmund Blackadder graag begiftigde, en waar geen mens zo goed mee uit de voeten kon als de weergaloze komediant en diseur Rowan Atkinson.

Er scharrelde in deze komedie ook een onbeholpen onderknuppel rond (Jonas Van Geel) die in de verste verte, en met meer goede wil dan ik eraan wil besteden, aan de historische Baldrick deed denken, maar dan ontluisd en ontkleurd. Koen Van Impe mat zich soms motorisch en mimisch het geteisterde zenuwstelsel van Basil Fawlty aan, maar dat was voor mij nog geen reden om blij te zijn met deze zogenaamde hommage aan het geniale werk van een stuk of wat Engelse grootmeesters.

De vraag is of zíj met die hommage blij zouden zijn. De lerares Nederlands-Engels, een onbemind drankorgel met hysterische trekjes, en de klapwiekend homoseksuele leraar moraal – niet-confessionele zedenleer, heet het in echte scholen – waren uit mijn standpunt bekeken dan weer een hommage aan het boulevardtheater à papa. Maar let maar niet op mij.    

De lachband was een bescheiden achtergrondgeluid, en had daardoor iets stiekems. Ik had de indruk dat hij, mocht hij een veelkoppig levend wezen zijn, iets geestigers te zien en te horen kreeg dan ik, en dat hij dan maar dééd alsof hij om ‘Kiekens’ moest lachen. Ik lachte ondertussen niet.

Maar goed, als er een publiek voor ‘FC De Kampioenen’ was, zal er ook wel een grote menigte tuk zijn op ‘Kiekens’. Weet u wat het is? Deze serie is niet voor mij bestemd, en ik voel me niet eens tekortgedaan. Ik beleef plezier aan de nieuwe serie van ‘Curb Your Enthousiasm’ (Acht), aan ‘Life’s too Short’ (BBC 2) en aan sommige onderdelen van ‘Tegen de sterren op’ (vtm), waarover volgende week hopelijk meer. En voor de rest haal ik mijn hart op aan levensernst.