Spel: De Premiejagers

Het begint met een 'l' – van een lustrumeditie. Het duo dat de laatste aflevering van de vorige reeks won, een vader en zijn dochter uit Wuustwezel, wordt vanavond uitgedaagd door twee Kempische vriendinnen, beide veertigers, die naar de oerdegelijke Vlaamse voornamen Hilde en Berlinde luisteren. Deze zal Bruno ook wel stellen:

HUMO Hoe kennen jullie elkaar?

Hilde «Berlinde – Bep, zoals we zeggen – is mijn schoonzus, en wij komen heel goed overeen. Vorig jaar heb ik haar eens gevraagd of ze het niet zag zitten om met mij mee te doen aan ‘De premiejagers’, omdat ik dat wel een tof programma vind. Ik heb enorm veel overredingskracht moeten gebruiken - Bep is erg bescheiden, en vooral ook erg verlegen - maar we hebben ons uiteindelijk toch ingeschreven.

»Toen zijn we ons bij de makers moeten gaan voorstellen, en hebben we zelf een paar ‘premies’ moeten maken. We hadden bijvoorbeeld een ladder getekend met vanboven allemaal sterren: dat was dan ‘Tegen de sterren op’.

»Eigenlijk was ‘De premiejagers’ alweer uit onze gedachten verdwenen toen we dit voorjaar een mailtje kregen met de vraag of we nog interesse hadden. Toen hebben we aan een preselectie meegedaan, en dat ging echt héél goed. Vooral bij Bep dan, want da’s een keislimme. En zo zijn we dus geselecteerd.

»Spannend wel, moet ik zeggen, maar Bep is toch echt wel veel zenuwachtiger dan ik: als het zo doorgaat, zal ze tegen de opnames geen nagels meer overhebben (lacht). Maar ’t zal wel loslopen, denk ik: Bep en ik gaan geregeld quizzen, en jaarlijks stellen we ook zelf een quiz op, in Essen.»

HUMO U bent van Essen?

Hilde «Geboren en getogen. Ik heb zelfs het Essens lied geschreven!»

HUMO Het Essens lied?

Hilde «Een paar jaar geleden bestond Essen achthonderdvijftig jaar, en toen heeft het gemeentebestuur een wedstrijd uitgeschreven: alle inwoners die zich geroepen voelden mochten een gelegenheidslied schrijven. Ik heb toen een tekst geschreven op een melodie die een kennis speciaal had gecomponeerd, en met het resultaat hebben we die wedstrijd gewonnen.»

HUMO U kent toevallig geen tekstregel meer uit het hoofd?

Hilde «‘’t Is feest hier in Essen, ja ’t is waar / ’t Bestaat hier al zeker achthonderdvijftig jaar / ’t Is feest hier in Essen, kom zing mee / ’t Is goed om hier te wonen, want ge voelt u vrij’.

»Ja, in het dialect rijmt het wel, hoor.»