Reality: Masterchef - finaleweek

Het was opnieuw een, welja, amusante editie, waarin Griet Vanhees al haar fouten aan haar blond-zijn toeschreef – terwijl ze duidelijk ooit een brunette is geweest – en Wout Bru rijkelijk met wijsheden strooide: 'Een MasterChef die zijn technieken niet beheerst, is als een Tom Boonen zonder fiets.'

Nou! Bru's sidekick was dit keer Kenny Bernaerts, die als creative chef bij Yves Mattagne in het Brusselse tweesterrenrestaurant Sea Grill werkt, en eerder ook al ervaring opdeed in Comme Chez Soi. Bij hem gingen we even polsen hoe hard het er in de laatste rechte lijn aan toe zal gaan.

Kenny Bernaerts «Ik mag nog niet verklappen wat de zes finalisten precies zullen moeten klaarmaken, maar de opdrachten worden uiteraard moeilijker naarmate het programma vordert. De groep wordt ook alsmaar kleiner, en dat geeft iedereen meer kans om zich te bewijzen.

»Sommige kandidaten hebben me echt verbaasd. Marc Coucke reeg in de eerste week de hoogtepunten aan elkaar, terwijl hij naar eigen zeggen nog maar een dikke zes maand achter het fornuis staat, en zijn kennis haalt uit de kookprogramma’s die hij ’s nachts voor het slapengaan bekijkt. Chapeau!

»Maarten Bosmans was ook sterk: toen hij van een klassiek stoofpotje een gastronomisch gerecht moest maken, serveerde hij koolbonbons met ganzenlever, kalfsschenkel, shiitakes en pommes pont neuf, met daarbij een saus van ingekookte fond en room. Alsof het niets was! En alles was dan nog eens mooi strak gedresseerd – dan kunnen de anderen natuurlijk meteen inpakken (lacht).

»Anderen bleven een lager niveau aanhouden en waren iets minder, euh, gepassioneerd. Maar ik ga uiteraard geen namen noemen.»

HUMO Je drukt de kandidaten vaak op het hart dat ze 'de kooktijden moeten respecteren': gaan ze daar het vaakst in de fout?

Bernaerts «Kooktijden zijn sowieso moeilijk in te schatten: 't is geen exacte wetenschap. Elk stukje vis heeft een andere dikte en textuur: dan moet je kunnen aanvoelen wanneer dat gaar is, en daar is ervaring voor nodig.

»Wat me vooral opviel is dat de kandidaten niet zo creatief zijn: ze grijpen meteen naar proteïnes – pasta of aardappelen – in plaats van op zoek te gaan naar een originelere combinatie.»

HUMO Zopas had je het over gepassioneerd zijn door koken: hoe is die passie bij jou ontstaan?

Bernaerts «Mijn allereerste vakantiewerk deed ik in de keuken van een restaurant, maar ik ben er niet lang gebleven: die chef heeft me eruit gegooid omdat ik geen kropsla kon schoonmaken (lacht). En toch wist ik toen al dat ik hotelschool wilde gaan volgen. Op een gegeven moment kon ik kropsla perfect de baas, en zo ga je telkens een stapje verder: hoe meer ik leerde, hoe groter de passie werd.»

HUMO Je hebt ook een jaar voor Gordon Ramsey gewerkt, die jurylid is in de Australische versie van 'MasterChef'. Is hij in ’t echt ook zo’n bullebak?

Bernaerts «Laat ik het zo zeggen: al dat geroep is niet voor de show (lacht).

»Weinig mensen begrijpen dat, maar zodra je de beslissing hebt genomen om een klasserestaurant te openen, sta je constant onder stress. Je moet er dagelijks voor zorgen dat je zaak vol zit om de rekeningen te kunnen betalen, je draait dagen van achttien uur, en elk bord dat de keuken verlaat moet perfect zijn – want dat is wat de klanten van je verwachten.

»In de keuken wordt er gestreefd naar kwaliteit en perfectie, en dan wordt er weleens geroepen – al is Ramsey erger dan de doorsneechef.»

HUMO Met 'MasterChef' maak je je tv-debuut: nog geen spijt van je beslissing?

Bernaerts «Heel wat mensen zitten om acht uur 's avonds voor hun tv, dus ik word vaak herkend op straat. Meestal zeggen ze vriendelijk gedag, en ja, er zit er af en toe ook ene tussen die niet met mij om kan. Maar dat is normaal, zeker?»