Wintergasten: Isabel Allende

© Stephan Peleman

Luyendijk ging haar interviewen in haar schrijfstudio in Sausalito nabij San Francisco (Luyendijk: 'Je rijdt over de Golden Gate en slaat dan linksaf'), de plek waar ze - als alles goed gaat - op 8 januari aanstaande aan de opvolger van 'De som der dagen' zal beginnen.

ISABEL ALLENDE «Op 8 januari 1981 kreeg ik het bericht dat mijn grootvader op sterven lag. Diezelfde dag nog ben ik de brief aan hem beginnen te schrijven die de basis werd voor 'Het huis met de geesten', mijn eerste roman. Dat boek heeft me zoveel geluk gebracht dat ik sindsdien op iedere achtste januari aan een nieuw boek ben begonnen. Of ik het ook afwerk, zie ik later wel.»

- Hoe zal 8 januari 2009 er voor u uitzien?

ALLENDE «Die dag zal ik in alle vroegte naar mijn kantoor vertrekken. Ik zal enkele kaarsen ontsteken voor de geesten en de muzen, en dan eventjes in stilte mediteren, met op de schouw een ruiker verse bloemen en een brandend wierookstokje. Vervolgens zal ik achter m'n computer gaan zitten, en in een staat van volledige relaxatie en trance de eerste zin van mijn nieuwe boek opschrijven. Die zin verzin ik niet, hij komt tot mij. Hij zal het hele boek bepalen: het is een deur naar het onbekende terrein dat ik via mijn personages geleidelijk aan zal verkennen.»

- U heeft al bijna twintig boeken op uw erelijst. Wat vindt u zelf het beste?

ALLENDE «Het beste weet ik niet, maar het boek dat me het nauwst aan het hart ligt, is de eerste biografie die ik ooit schreef, 'Paula' (uit '94, over Allende's dochter, die tijdens haar wittebroodsweken in coma raakte en uiteindelijk overleed, red.). Dat boek heeft mijn dochter van de vergetelheid en mij van een zelfmoord gered.

»Toen 'Paula' net uit was, noemde mijn stiefvader me een leugenaar en een mythomaan: hij en mijn moeder konden zich niet vinden in de werkelijkheid zoals ik die beschreven had. In een biografie word je verondersteld de absolute waarheid te vertellen, maar volgens mij bestáát die niet: je perspectief bepaalt alles. Schrijven is sowieso liegen: op die manier schept een auteur orde in de complete chaos die het echte leven is.»

- Hoog tijd voor de uitsmijter. In uw boek 'Afrodite' beschrijft u de geschiedenis der afrodisiaca. Wat is volgens u het beste afrodisiacum?

ALLENDE «Hmmm, oesters, aardbeien en champagne kunnen veel doen, maar voor een vrouw zijn woorden de beste afrodisiaca. De g-spot ligt in de oren, mijn beste. Wie er beneden naar zoekt, is zijn tijd aan het verdoen.»

• VPRO: Wintergasten