Criminal Justice

De pitch: jongeman wordt na een avondje drank en drugs wakker naast lichaam van dode vrouw, en wordt aangeklaagd voor moord.

PETER MOFFAT (scenarist) «Het idee is ontstaan toen ik naar een misdaadreeks op tv zat te kijken en tot de vaststelling kwam dat heel veel interessante facetten van de rechtsgang nu eens nooit aan bod komen in dat soort series. Neem nu politierechtbanken: die zie je bijna nooit op tv, terwijl het geweldig boeiende plekken zijn. Beklaagden die voor de allereerste keer in hun leven moeten voorkomen, en misschien niet eens schuldig zijn, worden er in cellen gestoken naast de grootste criminelen: dat is voor een scenarist toch een fantastisch gegeven?»

- Voor u scenarist werd, bent u negen jaar lang strafpleiter geweest. A writer's goldmine?

MOFFAT «Ik put vooral uit eigen ervaring, ja. Dat deed ik al toen in nog in het vak zat: na de uren schreef ik wat losse ideetjes voor scenario's, met als onderwerp mijn dagelijkse werkomgeving. Meer dan eens ben ik de rechtszaal binnengestapt met de gedachte: 'ik hoop dat mijn cliënt schuldig pleit, zodat ik snel naar huis kan gaan om verder te schrijven' (lacht).»

- Het gros van de strafpleiters die u in 'Criminal Justice' opvoert, komt er nogal bekaaid vanaf. Tot woede van sommige van uw ex-collega's, overigens.

MOFFAT «Ik vind dat strafpleiters zelden tot nooit accuraat worden voorgesteld op tv. Aan de ene kant heb je types als Kavanagh QC - blanke gentlemen van een zekere leeftijd die 's avonds bij een glas dure rode wijn over het leven filosoferen - en aan de andere kant heb je die snelle, blitse, sexy advocaten in series als 'This Life'. Een middenweg schijnt niet mogelijk te zijn. In 'Criminal Justice' wilde ik strafpleiters tonen zoals ze écht zijn. We moeten daar eerlijk in zijn: ook in de advocatuur lopen er halftalenten rond, en zelfs complete idioten, net als in ieder ander beroep.»

- Bij wijze van research bent u een aantal gevangenissen gaan bezoeken. Nog iets interessants opgestoken?

MOFFAT «Van een gedetineerde heb ik geleerd dat drugs vaak de gevangenis worden in gesmokkeld door ze in dode duiven te proppen, die dan over de muur worden gegooid. Als het niet zo triest was, zou ik zeggen: best geestig gevonden.»

• Ben Whishaw - compelling
• BBC: Criminal Justice