LUX: Marie Vinck

© Independent

Zoals daar zijn: 'A Woman Under the Influence', de klassieker uit 1974 van John Cassavetes.

MARIE VINCK (25) «Op een filmset moet je met zo veel factoren rekening houden: het geluid, de camera, de decoupage... Heel vaak sta je daardoor als acteur een invuloefeningetje te doen: ga op die plek staan, beweeg niet te veel naar links of naar rechts, spreek met die en die geluidssterkte. In Vlaanderen prenten ze je doorgaans ook nog eens in om niet te groot te spelen - er heerst hier een panische angst voor overacting. 't Is altijd: klein acteren, beheerst spreken en vooral geen overdadige gebaren maken. Daarom is Vlaams drama soms dodelijk saai om naar te kijken: het lééft niet genoeg. Cassavetes gaf zijn acteurs veel meer ruimte - dat zíé je gewoon in zijn films - en dat komt de diepgang van de personages ten goede. Ik zou heel graag eens werken met zo'n regisseur. In 'De kus', dat mijn mama regisseerde (Vinck is de dochter van Hilde Van Mieghem, red.), leek het er al een beetje op, maar 't was toch nog niet helemaal dát.

»Zeg, leeft Cassavetes eigenlijk nog? Neen? Oei, ik zou me beter nog wat voorbereiden tegen dat ik tegenover Luc Janssen zit.»

HUMO Van de 'LUX'-redactie weet ik dat je het met hem ook wilt hebben over 'Bezorgde ouders', wat mij betreft één van de sterkste romans van Gerard Reve.

VINCK «Ik lees Reve al sinds mijn achttiende - hij, Kafka en J.D. Salinger zijn mijn favoriete schrijvers. Vooral de tragische humor in zijn boeken spreekt me aan: Reve is zowat de enige schrijver die me tegelijkertijd kan ontroeren en hardop kan laten lachen.

»'De avonden' is natuurlijk nog altijd zijn bekendste boek: ook heel erg mooi, maar daar heeft hij nog niet die virtuoze stijl van 'Bezorgde ouders'. In wezen gaat 'Bezorgde ouders' over niks: het hoofdpersonage, Treger, gaat twee flessen wijn kopen, of hij wandelt wat rond in de dierentuin, of hij neemt een gevonden teddybeer mee naar huis - veel meer gebeurt er niet. Maar de inwendige verscheurdheid van die man, en de plechtstatigheid waarmee Reve hem beschrijft: dat raakt me.»

HUMO Heel iets anders nog. Ik vernam dat jij weleens sms'jes krijgt van mannen die zich iets te lovend uitlaten over jouw naaktscène in 'Loft'. Gebeurt dat nog altijd?

VINCK «Ja. Ik stuur dan altijd een sms'je terug om te bedanken voor het compliment - da's elementaire beleefdheid - en te vragen hoe ze aan mijn nummer komen. Dat vertellen ze me nooit, maar ze vragen wél of ik niet eens iets met hen wil gaan drinken, 'gewoon als vrienden'. Ach, wat mij betreft kunnen ze de boom in. Gewoon, als vrienden.»

• Canvas: LUX