En voor wie twijfelt of het gezellig wordt: toen Reed destijds gevraagd werd om 'Transformer' te omschrijven, vatte hij ze samen als 'een plaat vol hate songs'. Maar wat voor songs, vrienden, wát voor songs! 'Satellite of Love'! 'Perfect Day'! 'Hangin' Round'! 'Walk on the Wild Side'! 'Vicious'! Opvallend: flink wat songs van 'Transformer' dateren nog uit zijn Velvet Underground-periode, toen Andy Warhol nooit ver uit de buurt was.
- Leverde Warhol u in die tijd weleens onderwerpen aan?
Lou Reed «Sure. Hij zei me: 'Lou, waarom schrijf je niet eens een song die 'Vicious' heet?' 'Welk soort vicious bedoel je, Andy?' 'O je weet wel, gewoon, vicious. Like I hit you with a flower.' En ik heb dat opgeschreven. Létterlijk - ik had in die tijd altijd een notitieboekje bij me, dat ik gebruikte om poëzie te noteren, of dingen die mensen zeiden. En vervolgens heb ik er een song over gemaakt: 'Vicious / You hit me with a flower / You do it every hour / oh baby you're so vicious.' Probleem was dat iedereen me daarna aan mijn kop kwam zeuren met de vraag wat ik daarmee bedoelde. En ik vertikte het om te zeggen: 'Vraag het aan Andy.'»
- Toen u Dion introduceerde in de Rock and Roll Hall Of Fame, vertelde u in uw speech hoe u in de fifties thuis in Long Island meetkunde studeerde terwijl u naar r&b-groepen als The Paragons, The Diablos en The Jesters luisterde. De meeste mensen zouden u niet meteen associëren met dat soort ouwe soul.
Reed
«Ja, én? De meeste mensen zouden mij evenmin associëren met meetkunde.»- Ik wou alleen maar weten of we die invloed terughoren in de 'colored girls go do-da-do-da-do'-passage in 'Walk on the Wild Side'?
Reed
«Sure. Helemaal. Ik heb mijn eerste plaatje gemaakt toen ik veertien was ('Leave Her For Me', met The Jades in 1957, red.): tóén al zat dat er helemaal in.»- Door het succes van 'Walk on the Wild Side' werd u bekend als de man die de grote sociale taboes van die tijd durfde aan te snijden in rocksongs: druggebruik, afwijkende vormen van seksualiteit...
Reed
«Luister eens: die onderwerpen waren alleen maar taboe op platen. In films, boeken of theaterstukken werd daar allemaal wél over gesproken. Sla er het werk van Allen Ginsberg maar op na. Burroughs. Hubert Selby jr.»Overigens: als je jezelf een beetje ernstig neemt als muzikant, vergelijk je je songs niet met de stuff die op dat moment toevallig op andere plaatjes staat. Dan kijk je naar Brecht en Weill, en vergelijk je je werk daarmee.»
Lou Reed - Vicious (Classic Albums)
Lou Reed - Walk on the Wild Side
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook