De hond de baas

Zelf is Staf overigens nog lang niet van plan te breken met Waf, de golden retriever waar hij ooit nog 'Stafari' mee maakte: 'Zo tam als iets, en doet niets liever dan slapen: hij begint steeds meer op zijn baasje te gelijken!'

Staf Coppens «In elke aflevering stel ik twee potentiële gastgezinnen voor, en daar kiest het baasje dan de nieuwe thuis uit voor zijn hond. Met spijt in het hart, want een mens ziet zijn huisdier natuurlijk nooit graag vertrekken - alleen hebben ze soms gewoon geen andere keus.

»Zo was er een meisje wier relatie op de klippen was gelopen, en die het haar Duitse herder absoluut niet wou aandoen de hele dag te moeten doorbrengen in een studiootje van vijf bij zes. Of een vrouw met een spierziekte: haar dochter ging op kot en daardoor kon niemand nog voor de hond zorgen. Of dat homokoppel dat zijn grote droom wou najagen en een frituur wou beginnen op Rhodos - ja, het zijn niet allemaal voor de hand liggende redenen (lacht). 't Is een mooi programma, vind ik, vol sterke emoties.»

HUMO Vol Kleenex-momenten, heb ik gehoord.

Coppens «Welja, 'De hond de baas' viert de band die mensen met hun huisdieren koesteren. Die kan soms bijzonder sterk zijn, én heel snel ontwikkeld worden. Bij wijze van proef brachten de honden één dag door bij elk van de kandidaat-gastgezinnen, en soms was het onvoorstelbaar hoe geweldig emotioneel ook dat afscheid kon zijn. Na één dag! Hartverwarmend.»

HUMO Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat 'De hond de baas' toch vooral een emotionele impact zal hebben op mensen die zélf een hond bezitten.

Coppens «Dat kan, maar onwaarschijnlijk veel Belgen hebben thuis een hond rondlopen: één op de vier gezinnen heeft een hond of heeft er ooit een gehad. Het hoogste percentage van alle Europese landen.

»Maar wat je zegt, klopt wellicht: mensen die geen affiniteit hebben met dieren, zullen dit ongetwijfeld een zéér raar programma vinden. Dat treft, want mensen die niks voor dieren voelen, vind ik zelf ook een beetje raar.»