© Paul Van Rooy
'Belga Sport' wist Annie, zijn weduwe, en Helène, zijn 91-jarige moeder, te strikken voor lange gesprekken; we lichtten er al een aantal fragmenten uit.
ANNIE VICTOR «Ik heb Jean-Pierre leren kennen in de Germinal, een dancing in Izegem waar ik op zondagmiddag mocht gaan dansen. Hij kwam naar mij toe en zei: 'Als ik volgende week win, zijn de bloemen voor u.' En inderdaad, de volgende keer had hij bloemen mee. Ik dacht: zo'n mooie jongen, en nog wel een renner. Ik was zestien, hij zeventien.
»We zijn daarna niet veel meer in de Germinal geweest, want mijn pa waarschuwde me: als je bij Jean-Pierre wil blijven, moet je mee naar de koers. Kort daarna zijn we getrouwd en gingen we bij zijn ouders inwonen. Hij was nog liefhebber, veel geld kwam er toen niet binnen.»
HELÈNE MONSERÉ «Jean-Pierre werd in de watten gelegd als het beste koerspaard. Als hij thuiskwam van de training stond er altijd wortelsap klaar, met een beetje selder. Voor de vitaminen. Daarna wilde hij dat ik hem waste. Vervolgens trok hij verse kleren aan en spoedde hij zich naar de beenhouwer voor zijn paardenbiefstuk. Dat ritueel herhaalde zich iedere ochtend.»
Het gaat pijlsnel met de jonge Monseré. In 1970, zijn allereerste profjaar, mag hij al mee naar het WK in het Engelse Leicester. Merckx en Gimondi zijn de favorieten, maar Monseré buit de verdeeldheid onder de favorieten meesterlijk uit en wordt wereldkampioen.
ANNIE «Ik wist dat hij in vorm was: als hij goede benen had, wilde hij altijd mooie kleren mee, voor de receptie achteraf. Maar dit was het WK. Niemand geloofde dat hij een kans maakte.»
HELÈNE «Ik was zo fier als een pauw: mijn zoon wereldkampioen! We konden ons huis niet binnen, zoveel volk was er hier. Hij had het ver geschopt, voor zo'n jonge coureur. Maar het verdriet was dichtbij...»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
7 reacties
reageer ooktonny
Zaterdag 6 juni 2009 - 14u53
jammer genoeg hen ik de uitzending niet gezien. kan ik deze ergens krijgen? ( mits betaling) tonny_segier@hotmail.com
iozio
Zaterdag 11 april 2009 - 12u48
toen ik een jaar of 14 was zijn ik en een kameraad bij jempi langs geweest en mochten we zijn koersfiets kuisen hij zette een bak bier bij ons en zij drink maar na een tijdje kwam hij terug en zag dat we nog niks gedronken hadden hij nam de bieropener en deet alle flesjes open zo konden we niet anders dan drinken hij had er natuurlijk zijn plezier in toen we dronken weg gingen
francky goethals
Donderdag 9 april 2009 - 20u09
graag had ik ook wielrenner geweest maar door het overlijden van j-p is het er niet van gekomen, j-p was iemand om naar op te kijken ,Roger Devlaminck was een zogezegde maat? Roger gaf niet graag een koers weg hij was een egoist, dat is ergens normaal jean-piere was anders
francky
Donderdag 9 april 2009 - 19u51
j-piere is wereldkampioen op mijn verjaardag op16-08-1970 ik was 15 jaar hij was mijn vormpeter,dit zal ik, nooit vergeten, hij was sympatiek en zag iedereen even graag,j-piere is iemand om nooit meer te vergeten,het was een mooie uitzending jammer dat j-p niet langer leefde want we gingen daar noch veel plezier aan beleeft hebben groetjes aan gans de familie
pardon?
Dinsdag 7 april 2009 - 20u41
Tsja, ik werd 'n maand later 10 en weet het ook nog erg goed, het was 'n bom die insloeg hé. Wat ik me, bij het zien vd reportage, afvroeg => hoe anders (kleiner?) zou bv de erelijst van Eddy Merckx er niet hebben uitgezien? Werd er door Jempi duchtig aan z'n troon geschud? Ik vermoèd van wel, welke mooie duels zouden we niet gekregen hebben..? En daar Jempi wat jonger was dan Eddy, had hij zich ook nog kunnen meten met de opkomende Hinault wellicht.. Enfin, we gaat het nooit weten.
mapie
Dinsdag 7 april 2009 - 05u54
Ik heb gisteren naar de reportage gekeken op TV .En ik ben nog steeds onder de indruk moet een zware klap zijn voor de Familie.Dat zijn zaken welke men niet begrijpen kan ,alleen Jempi weet wat er gebeurde alleen kan hij het ons niet vertellen .Ik verzamel gedenkprentjes en zou het ook willen van Jempi en zijn zoontje Mvg Mapie
leon
Maandag 6 april 2009 - 20u04
ik krijg het er nog altijd koud van als ik deze getuigenissen van zijn nabestaanden lees.Ik was twaalf toen het gebeurde en ik herinner het mij nog altijd alsof het gisteren was.Ik heb al verschillende malen met de fiets van Zottegem naar Roeselare gereden en telkens doe ik het uitgestippeld parcours - de kerk - de legerkazerne - het ouderlijk huis - het schooltje en uiteindelijk zijn rustplaats. Ik weet nog goed dat mijn vader mij een wereldkampioen trui kocht, ik denk voor 300 bef.
Reageer ook