Eurovisiesongfestival

© VRT

HUMO We herinneren ons de tijd dat er op Eurovisie-avonden geen hond op straat was: iedereen zat knus rond de buis. Natuurlijk: toen namen er ook nog écht belangrijke artiesten aan deel.

ANDRÉ VERMEULEN «Ja, maar het goeie nieuws is dat er dit jaar een soort tegenbeweging op gang lijkt gekomen. Voor het eerst sinds lang doen er nogal wat in het Westen bekende artiesten mee: Noah voor Israël, Patricia Kaas voor Frankrijk, en het Britse nummer is geschreven door niemand minder dan Andrew Lloyd Webber, die ook op het podium te zien zal zijn als pianist. Als zij het wat goed doen, kan dat in de toekomst misschien meer grote namen over de streep trekken.

»Sowieso ligt mijn hart bij de edities van de jaren zestig, begin jaren zeventig. Dat jeugdsentiment doet mij veel meer dan de technisch perfecte maar wat zielloze acts van de laatste jaren. Maar het is tegenwoordig wél altijd een leerrijke aardrijkskundeles: je ziet perfect waar de migratiestromen ooit zijn heengetrokken. Dat er Oekraïners wonen in Portugal, dat België, Nederland en Duitsland veel Armeniërs en Turken hebben, dat veel Litouwers een nieuwe thuis hebben gevonden in Ierland: dat merk je helaas allemaal op het Songfestival, als de punten gegeven worden.»

HUMO Wordt er eigenlijk met grof geld gewed op de Songfestivaluitslagen, vraag ik me plots af.

VERMEULEN «Bij de Britse bookmakers: zeker. En wellicht ook in andere landen. Er zijn geruchten dat er callcenters worden ingeschakeld om massaal voor een bepaalde kandidaat te stemmen. En elk jaar hoor je verhalen over landen die massaal telefoonkaarten uitdelen aan landgenoten in het buitenland: aan de Armenen in België, bijvoorbeeld. Van Azerbeidzjan is hetzelfde bekend. In dat opzicht is het goed dat de helft van de punten vanaf dit jaar wordt gegeven door een vakjury. Enfin, ik hoop dat ze ernstig te werk gaan, want die vakjury's zijn destijds ook al afgeschaft, mede omdat men gefoefel op het spoor was gekomen.»

HUMO In een interview haalde je ooit mooie herinneringen op aan een Eurovisiereceptie op de Russische ambassade in Dublin. 'Decadent', 'wodka' en 'alleen maar strontzatte mensen' waren de sleutelwoorden. Nu het in Moskou zelf te doen is, kan dat alleen maar in de overtreffende trap zijn?

VERMEULEN «Wellicht, maar ik heb er nog niks van gezien. Omdat ik constant aan het werk ben én omdat ons hotel helaas buiten het stadscentrum ligt. Maar ik beloof dat ik werk zal maken van die uitspattingen, en dat ik er achteraf van zal getuigen. Al dan niet met dubbele tong.»

• Eurosong