Comedy Casino: Mike Wilmot

Wilmot (46) mag zich graag vrolijk maken over Canada (zijn thuisland), bier (zijn passie) en wild woekerend oor- en neushaar (zijn kwelling), maar hij staat toch vooral bekend om zijn ongehoord expliciete bespiegelingen over seks, en de oorlog tussen de seksen. 'Tweeëntwintig jaar ben ik al samen met dezelfde vrouw,' klonk het in één van zijn recente stand-ups. 'Niet uit liefde, maar uit boosaardigheid: haar verlaten zou haar gelukkig maken.' 'Zou Wilmots wederhelft de lol van dat soort uitspraken inzien?' vroegen wij ons hardop af.

MIKE WILMOT «Ach, zolang het geld in het laatje brengt, hoor ik haar niet klagen. Bovendien weet ze dat het niet allemáál waar is wat ik op het podium sta te roepen. Ik bedoel: ik wil haar niet écht met een stoel neermeppen, met een schroevendraaier haar ogen uitsteken en haar van negen hoog naar beneden gooien. Al beken ik dat ik haar af en toe weleens wil wurgen. En ik heb ook een terugkerende droom waarin zij de keldertrap afdaalt en ik haar achter haar rug met een golfstick besluip. Dat zou niet eens zo'n slecht idee zijn wanneer ik 'r écht naar de andere wereld wil helpen: ze zou het niet zien aankomen.»

MEVROUW MIKE WILMOT (vanuit de keuken) «Dat had je gedacht!»

WILMOT «Ik maak maar een grapje, schat! (Fluisterend) Phew, ik denk dat ik ermee weg ben geraakt.»

HUMO Heeft uw comedy een dieperliggende boodschap?

WILMOT «Nee. Ik heb geen thema, geen motief, geen boodschap, geen filosofie, no nothing. Af en toe duwt iemand me op een podium, en dan begin ik een eind weg te lullen over de dingen die ik grappig vind - dat is alles. Zoals... kinderen. En euh... kettingzagen.»

HUMO En seks.

WILMOT «Yes sir. Ik mag graag lachen met seks, omdat ik het een veel minder verheven activiteit vind dan de meeste mensen. In mijn ogen is het een laag-bij-de-grondse, aapachtige drift: niet meer en niet minder. Ik weet dat er mensen zijn die daar aanstoot aan nemen, en aan mijn gevoel voor humor in het algemeen - als ze in het publiek zitten, roepen ze bij het minste 'Eeeww!'. Maar volgens mij hebben die mensen iets te verbergen. Je zou eens een etmaal in hun huis moeten kunnen binnenkijken: ik denk dat je meer dan één keer 'Eeeww!' zult roepen.»

HUMO Bent u ooit in uw leven een romanticus geweest?

WILMOT «Ik? Nooit. Dinertjes bij kaarslicht zijn niet bepaald mijn idee van een geslaagde avond. Thuis in mijn luie zetel voor de teevee, met een grote zak chips naast me: dát is voor mij een geslaagde avond. En af en toe een biertje, natuurlijk. Zolang het maar geen Duvel is: daar heb ik in Gent ooit een gigantische koppijn aan overgehouden. Maken ze dat spul van benzine of zo?»

HUMO Het schijnt zo. Enkele jaren geleden had uw met uw boezemvriend Rich Hall een hengelprogramma op BBC 4. Zijn jullie enthousiaste vissers?

WILMOT «Om de drommel niet.

»Rich had gelezen dat je met programma's over de hengelsport gegarandeerd een groot publiek trekt in Engeland. Zo zijn we op het geniale idee gekomen om een comedyprogramma vermomd als hengelprogramma te maken - het heette simpelweg 'The Fishing Show'. 't Was eigenlijk meer een talkshow, waarin ons vissersbootje dienstdeed als desk. Meestal kletsten we maar wat weg, af en toe nodigden we een gast uit, en zo nu en dan gooiden we een lijntje in het water. En we hadden een paar terugkerende personages, zoals Bob, een onthoofde limousinechauffeur wiens kop in z'n eentje voortleefde, en Charles Manson, een timide verkoper die sprekend op de seriemoordenaar met dezelfde naam leek. Mássa's boze brieven gekregen van ontgoochelde hengelsporters, haha.»

HUMO Hebben jullie ook wat vissen aan de haak kunnen slaan?

WILMOT «Een ruwe schatting, over zes afleveringen? Geen enkele.»

Mike Wilmot en Rich Hall in 'The Fishing Show'

Mike Wilmot over het verschil tussen man en vouw