Beroep: astronaut

Hijs de driekleur, fluit de Brabançonne en bak een wafel of drie, want dat wordt de allereerste keer dat iemand zonder Amerikaanse of Russische identiteitskaart die eer te beurt zal vallen. Maar eerst:

DOMINIQUE DE MUYNCK (eindredacteur) «We verkennen het beroep astronaut aan de hand van de typische begrippen die je steeds terugvindt in jobadvertenties. Profiel, vergoeding, risico's van het vak, sollicitatieprocedure, die dingen. In die basisstructuur worden vervolgens de verhalen van onze eigen Belgische astronauten verweven: Frank De Winne en Dirk Frimout. Vanavond overlopen we het parcours van hun jeugddromen over hun prille ambities tot het moment dat ze opstijgen - Frimout met de Atlantis, De Winne in zijn Sojoez; volgende week behandelen we dan het gedeelte 'leven en werk in de ruimte'.»

HUMO Hoe verschillend is het verhaal van beide heren?

DE MUYNCK «Bij De Winne was het van meet af aan duidelijk dat hij de ruimte zou ingaan, terwijl het bij Frimout meer een toevalstreffer was. Hij was aanvankelijk zelfs geweigerd door de ESA en is uiteindelijk via mensen van het Belgisch Instituut voor Ruimte-aëronomie in Ukkel gepusht bij de NASA. Daar is hij als gast kunnen meegaan met een vlucht omdat de oorspronkelijke astronaut ziek was geworden. Dirk zegt nog altijd dat hij veel minder steun heeft gekregen dan Frank, wiens eerste missie volledig betaald werd door de Belgische staat.

»Wat ze gemeen hebben - en dat heb ik van meer astronauten gehoord - is de ervaring die hen het dierbaarst is: het moment dat ze vanuit de ruimte naar de aarde kunnen kijken. Dat is voor velen hét hoogtepunt, al is dat moment ook doordrongen van het besef dat onze planeet zo kwetsbaar is.

»Het valt ook op dat het bij beiden heel lang geduurd heeft voor ze hun jeugddroom konden verwezenlijken. Telkens ging daar ongeveer twintig jaar opleiding aan vooraf.»

HUMO De Winne zit er nog middenin, maar voor Frimout is het avontuur al een tijdje voorgoed gedaan; heeft hij het daar soms moeilijk mee?

DE MUYNCK «Ja, absoluut. Dat zegt hij ook: als hij ooit de kans had gekregen om een tweede ruimtevlucht te maken, had zijn vrouw 'm nooit kunnen tegenhouden.

»Wat ik niet wist, is dat Dirk net bezig was met zijn astronautenopleiding bij NASA toen de Challenger in '86 in vlammen opging. Hij heeft dat dus allemaal live in het lanceercentrum meegemaakt! Sindsdien, vertelde hij, tellen alle astronauten na de lancering stilletjes af tot ze 73 seconden in de lucht hangen - dat was namelijk het moment dat de Challenger verongelukte. Pas na 74 seconden beginnen ze voor het eerst normaal adem te halen.»

• Belgium in space: Frank De Winne
• Volkssterrenwacht Urania