Tour 2009

KARL VANNIEUWKERKE «Het is exact veertig jaar geleden dat Merckx zijn eerste Tour won, en daarom hebben we elke dag een rubriekje over die Tour van '69. Vanavond hebben we het over de vooravond ervan. De ploeg van Merckx is toen van Brussel naar Roubaix gefietst, want daar was de volgende dag de proloog. Alleen zijn ze onderweg in een hels onweer terechtgekomen: een camionetje heeft hen moeten oppikken (lacht).»

HUMO Is het een milde frustratie voor een in '71 geboren wielerjournalist dat hij de hoogdagen van Merckx nooit bewust heeft meegemaakt?

VANNIEUWKERKE «Absoluut. Enfin, eigenlijk is het dubbel. Aan de ene kant ben ik kwaad op mijn vader dat hij er niet rapper aan begonnen is, dat mijn moeder me niet in '61 op de wereld heeft kunnen zetten. Aan de andere kant ben ik toch blij dat ik nu nog geen 48 jaar ben (lacht).

»Maar de voorbije maanden heb ik mijn achterstand ruimschoots goedgemaakt. Samen met fotograaf Stephan Vanfleteren en Jan Maes heb ik het boek 'Merckxissimo' geschreven, en ik heb ook een documentaire gemaakt over de Tour van '69, voor de tentoonstelling 'Met Merckx naar de maan' in het Centrum Ronde van Vlaanderen. Ik heb werkelijk alles van toen geabsorbeerd: alle kranten gelezen, alle beelden opnieuw bekeken én opnieuw gemonteerd.»

HUMO Wat vond je daarin het interessantst?

VANNIEUWKERKE «Mijn eerste herinneringen aan hem zijn van '78; mijn vader had altijd verteld hoe sterk Merckx wel was, maar op televisie zag ik alleen hoe hij voortdurend gelost werd. Op de duur zou je je vader er nog van verdenken een leugenaar te zijn!

»Nu besef ik meer dan ooit hoe uniek zijn stijl was. Doorgaans vallen potentiële Tourwinnaars enkel aan om de gele trui te bemachtigen, die ze vervolgens alleen nog maar verdedigen. Merckx viel altijd aan - indien ook maar enigszins mogelijk élke rit opnieuw. Uit onzekerheid, zegt hij nu: als reserve, voor wanneer hij ooit een slechte dag zou hebben. Op die manier heeft hij de Tour van '69 gewonnen met 17 minuten 54 voorsprong op de tweede en 22 minuten 14 op de derde.

»Naast die stukjes over de Tour in '69 hebben we ook een reeks portretten in de aanbieding. Een deel nemen we natuurlijk ter plekke op, maar we hebben nu al mooie dingen over Sylvère Maes, de Belgische Tourwinnaar in '39; we zijn bij Fignon langs geweest (die onlangs bekendmaakte dat hij aan kanker lijdt, red.); én we hebben een prachtig stuk over de revalidatie van McEwen.»

HUMO Ik las dat de gastenlijst van dit jaar 'mooier is dan ooit tevoren'.

VANNIEUWKERKE «Hoe langer dit programma bestaat, hoe sneller de gasten toehappen: dat móét wel een goed teken zijn. Mark Uytterhoeven heeft altijd de boot afgehouden - zoals hij dat overal doet - maar dit jaar was hij onmiddellijk bereid. Idem dito Wouter Vandenhaute, die ook zelden of nooit in een programma opduikt. In de eerste aflevering hebben we Merckx en Thierry Boutsen, en misschien - de onderhandelingen lopen nog - komt zelfs prins Albert van Monaco even langs.

»Met Vandenhaute zou het heel interessant kunnen worden. Met de Omloop Het Nieuwsblad, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Brussel heeft hij een tijdje geleden een aantal koersen opgekocht waarvan iedereen zich steeds luider afvraagt wat hij ermee van plan is. Een antwoord hebben we nog niet gekregen - hij houdt zich liever op de vlakte - maar hij heeft beloofd om er bij ons tóch over te vertellen. Hij is te gast in Annecy, de dag van de laatste lange tijdrit.»

HUMO Vorig jaar was je tevreden over 'Tour 2008', maar je voegde eraan toe: 'Ik durf er niet aan te denken hoe goed het was geworden als het ook nog eens een spetterende Tour was geworden.' Zit het snor met de voortekenen van dit jaar?

VANNIEUWKERKE «Ik denk het wel. Alleen al bij Astana hebben ze vier renners - Contador, Armstrong, Leipheimer en Klöden - die aanspraak kunnen maken op het podium. Die overmacht houdt de Tour mogelijk in een wurggreep, maar dan mag de ploeg niet ten onder gaan aan - ook interessant! - interne intriges.

»Naar Armstrong kijk ik sowieso uit: van mensen die samen met hem in Aspen trainen, hoor ik dat hij vliegt op dit moment. 'Een serieuze kandidaat voor de eindwinst,' wordt gezegd. Ik heb daar mijn twijfels bij, maar aan de andere kant: als een zevenvoudig Tourwinnaar een comeback maakt, heeft hij daar ongetwijfeld zéér goede redenen voor. Er is nog een extra pigment: op de voorlaatste dag wordt de Mont Ventoux beklommen. In 2000 heeft hij daar de zege aan Pantani gelaten, er is ruzie van gekomen en vervolgens heeft Armstrong uitgeschreeuwd: 'Nóóit geef ik nog een koers weg!' Ik verwacht dan ook dat hij daar nu met het verleden zal willen afrekenen. Al was het maar omdat het een mooie plotwending oplevert voor de op stapel staande Hollywoodfilm over zijn leven.»