Film: Sunshine

Ook zonder een Bollywoodiaanse groepsdans op het eind kreeg 'Sunshine' behoorlijk wat lof, al kostte het maken ervan Boyle twintig jaar van zijn leven.

"Zon is op"

Danny Boyle «Man, afgezien dat ik heb! Ang Lee zei me eens dat regisseurs niet altijd de prettigste mensen zijn in de omgang; pas na 'Sunshine' begreep ik wat hij bedoelde. Om een project van dat kaliber tot een goed einde te brengen móét je mensen tot het uiterste pushen. Niet dat ik gemeen was, maar af en toe toch een tikje genadeloos. Zo bracht ik mijn acteurs onder in een studentenhuis: konden ze alvast wennen aan het leven in zo'n krap ruimteschip. Dat vonden ze allesbehalve leuk: acteurs zijn bereid veel te pikken, zolang je hen op het eind van de dag maar laat terugkeren naar hun luxehotelkamer.

»Bovendien was het mijn eerste sf-film, een genre waarvoor je vooral genoeg verbeelding moet hebben. Heb je die niet, dan kan je er beter niet aan beginnen. Hét make or break-element van elke ruimtefilm - en nu ga ik als een ongelofelijke nerd klinken - is de helm van het ruimtepak: die moet absoluut goed zitten. Voor 'Sunshine' is het een gouden geval geworden, met een kijkvizier in de vorm van een dunne streep waardoor je naar buiten moet turen. Hij gaf de astronauten iets van Kenny uit 'South Park'.

»Met dat soort dingen maak je het verschil, want voor de rest ziet de ruimte er krek hetzelfde uit in alle films. Geloof me, ik heb hard geprobeerd om de obligate sterrenachtergrond te vermijden. Ik wilde van mijn ruimte één grote zwarte vlakte maken, maar dat wérkt gewoon niet op het scherm: zonder flikkerende sterren lijkt het alsof je ruimteschip geen meter beweegt.»

Boyle «Ik confronteer hen met het ultieme dilemma: hoeveel van je geweten ben je bereid op te offeren om te overleven? In één scène moet de bemanning beslissen wie van hen ze opofferen om zuurstof te sparen. Eén van hen weigert zich aan te sluiten bij de anderen, die allemaal unaniem voor hetzelfde slachtoffer kiezen. Als kijker kies je gegarandeerd de kant van die enkeling: ik zou ook nooit een ander de dood in kunnen jagen, denkt iedereen. Maar ís dat wel zo?»

Boyle «Het advies van professor Brian Cox heeft me enorm geholpen. Hij is wel erg arrogant, maar dat is typisch voor wetenschappers. Zij mogen dat, want de wetenschap is onze enige redding: wij kunnen over allerlei grote kwestie discussiëren tot we sterretjes zien, maar als puntje bij paaltje komt, zal de wetenschap het leven op deze planeet in stand houden, en niks anders.»

• Filmbespreking van \'Sunshine\'
• IMDB: Sunshine