Phara

Al even tevreden zouden we zijn met de zachte hand die Lieven Van Gils inzet om alle gesprekken van 'Phara' in de goede banen te leiden. In seizoen drie van de talkshow, vanaf vanavond op Canvas, zal dat allicht niet anders zijn.

HUMO Is er aan de format gemorreld?

PHARA DE AGUIRRE «Nee. De formule - drie à vier gasten die het over drie onderwerpen hebben - werkt goed, daar moeten we niet te veel aan veranderen. We willen alleen nog meer mensen uitnodigen die we nog niet gehad hebben, en we hopen dat we perfect zullen aanvoelen welke onderwerpen léven.

»Verder is het nog altijd crisis: geld voor nieuwe begintitels en een nieuw decor was er niet. We hadden wel een verlanglijstje - ik had bijvoorbeeld graag zo'n mooi, groot televisiescherm gehad, zoals je nu bij 'De laatste show' ziet - maar daar is niets van in huis gekomen. Ik kan alleen maar vaststellen dat ze bij Woestijnvis een beter gevulde portefeuille hebben dan bij de VRT (lacht).»

HUMO Wat zijn jullie hoogtepunten van het vorige seizoen?

DE AGUIRRE «Ik herinner me dat we in de eerste uitzending Etienne Davignon, Jean-Luc Dehaene en wijlen Karel Van Miert te gast hadden. We hadden eerst een paar andere dingen gepland, maar toen de financiële crisis helemaal losbarstte, hebben we alles van tafel geveegd en dat geweldige trio uitgenodigd. Een fantastisch seizoensbegin.»

LIEVEN VAN GILS «Ook heel mooi: Lorenzo Gatto, de nummer twee van de Koningin Elisabethwedstrijd, die op aandringen van de Brusselse burgemeester Freddy Thielemans het thema van 'The Godfather' uit zijn peperdure viool kwam toveren.

»Er zijn natuurlijk ook gasten van wie je op voorhand denkt: 'Dit kán niet fout lopen' - en die toch tegenvallen. Het langverwachte comebackinterview met Guy Verhofstadt, na de paasvakantie, was zo'n negatieve verrassing. Zó veel vragen, zó weinig antwoorden.»

HUMO Gebeurt het weleens dat gasten pas ná de uitzending uit hun pijp komen, en is dat niet geweldig frustrerend?

VAN GILS «Natuurlijk heb je vaak politici die zo professioneel zijn dat ze nooit het achterste van hun tong laten zien. Maar dat frustreert me niet, want er zijn evengoed veel mensen zijn die bij ons net méér willen prijsgeven - vraag me niet waarom.»

DE AGUIRRE «Soms beseffen we nog te weinig dat het medium televisie voor sommige gasten totaal nieuw is. 't Is normaal dat ze in die veertig minuten niet altijd volledig loskomen. Alleen probeer ik de kloof tussen wat in de uitzending en wat in de foyer gezegd wordt zo klein mogelijk te maken. Dat lukt me nu al veel beter dan destijds bij 'TerZake', ook omdat ik veel meer tijd heb.»

VAN GILS «Hét schoolvoorbeeld van de man met de twee gezichten - voor en achter de schermen - was beroepsanarchist Jan Bucquoy. In het programma schopte hij wild om zich heen, maar achteraf kwam hij zich verontschuldigen: 'Sorry, Lieven. Maar je begrijpt: ik kom maar eens om de vijf jaar op tv. Die kans mag ik niet laten liggen, hè.'

»Nu ik eraan terugdenk: we moeten hem dringend nog eens vragen.»

HUMO Zijn er ook mensen die jullie maar niet kunnen verleiden om aan te schuiven?

DE AGUIRRE «We zitten al een volledig jaar achter Maurice Lippens aan. Eén van onze redacteurs heeft ondertussen een innige sms-relatie met hem, maar verder zijn we nog niet geraakt. En Kim Clijsters mag ook altijd komen.»

HUMO In Humo's Radiologie wordt jouw naam weleens vernoemd bij de vraag 'Welke tv-figuur zou u graag op de radio horen?'. Je bént ooit bij de radio begonnen; denk je soms na over een terugkeer?

DE AGUIRRE «Ik las toen het nieuws bij Radio Donna, echt groots radiowerk kon je dat toch niet noemen. Aan de andere kant: 't was mijn allereerste job in de media én ik heb er mijn zenuwen overwonnen. Ik zou dus nog wel eens willen terugkeren, ja. Er komt geen schmink aan te pas, je hoeft niet voortdurend op camera's te letten, je hoeft bij wijze van spreken zelfs geen kleren te dragen: wat een luxe! (lacht)»

HUMO Begin 2009 heb je Jean Pierre Van Rossem tijdens een uitzending beloofd dat je hem nog 'ns samen met Jean-Marie De Decker aan tafel zou zetten. 'Dán wordt er gevochten,' zei hij. Ik kijk er nog altijd halsreikend naar uit.

DE AGUIRRE «Juist, bedankt dat je me eraan herinnert! Misschien is het wel iets voor het komende seizoen.»

VAN GILS «Ik denk dat het toch moeilijk wordt. Van Rossem heeft toen nog gezegd dat we zijn woorden gerust letterlijk mochten nemen.

»Het gebeurt ook dat mensen meteen hun voorwaarden stellen als we ze opbellen. Daar gaan we natuurlijk niet op in - integendeel. Onlangs hebben we iemand gebeld - geen namen - die zei: 'Ik kom met alle plezier, maar niet als díé ook komt.' Waarop wij: aha, aan die combinatie hadden we nog niet eens gedacht! (lacht) Er lag met andere woorden een hark op de grond: wij zagen 'm niet, maar die man ging er zelf op staan. Zo moesten er meer zijn.»