
In zijn vertrouwde stijl - rustig, broeierig en met heel veel duivelse ironie - vertelt Chabrol het verhaal van Sophie (Bonnaire), een ongeletterde vrouw die in een afgelegen landhuis als dienstmeid aan de slag gaat bij de nogal elitaire familie Lelièvre. Tijdens een uitstapje naar de stad raakt ze bevriend met Jeanne (Huppert), een enigszins onevenwichtige dame die een diepe wrok tegen de Lelièvres lijkt te koesteren en Sophie boze ideeën begint in te fluisteren. Wat volgt is een heerlijke thriller vol onderhuids wriemelende passie, zwoele verlangens en zinderende suspense. O ja: een water-in-de-mond-opwekkende maaltijdscène - Chabrols meest smakelijke handelsmerk - mocht uiteraard niet ontbreken!
CLAUDE CHABROL (79) «Ik vond het boek van Ruth Rendell - haar vijfde of zesde roman - boeiende lectuur, maar het kwam niet meteen in me op om het te verfilmen. In het boek heet de huismeid niet Sophie maar Eunice, en ze is een dikke, besluiteloze en hoogst onaangename dragonder voor wie je geen greintje sympathie voelt. Uiteindelijk was het mevrouw Rendell zelf die me aanmoedigde om hier en daar enkele veranderingen aan te brengen.»
- U noemt 'La cérémonie' een marxistische thriller. Leg uit!
CHABROL «Er zit wel wat suspense in de film, maar het was toch vooral de bedoeling om de bourgeoisie in haar hemdje te zetten. Ik herinner me nog goed dat ik in het begin van de jaren negentig iemand op televisie hoorde verklaren: 'Nu de Muur is gevallen, is de klassenstrijd voorbij!' (Knorrig) Alleen een bourgeois kan dergelijke onzin uitkramen! En ik weet heel goed waarover ik spreek: ik ben opgegroeid in een bourgeoismilieu. En ik heb me er ook van bevrijd. Hoop ik.»
- Welke eisen stelt u aan uw actrices?
CHABROL «Ze moeten respect betonen, goed kunnen communiceren en enig gevoel voor humor hebben. Ik heb nooit zo'n nare ervaring gehad als met Romy Schneider. Ze zei: 'Ik moet u waarschuwen. Ik heb geen enkel gevoel voor humor.' Ik vond dat best een grappige opmerking, maar de ellende was dat het waar was.»
- In elke film van u, ook in 'La cérémonie', zit een uitgebreide tafelscène. Hebben die scènes eigenlijk een functie in het verhaal?
CHABROL «Jazeker: 't is het ideale moment om duidelijk te maken welke banden de personages met elkaar hebben. En trouwens: wie niet van lekker eten en goede wijn houdt, is een onnozele hals.»




























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook