De Rodenburgs

HUMO In een Humo-interview uit '96 - je was toen dertien - liet je nog weten nooit slechte karakters te willen spelen. In 'De Rodenburgs' breek je duidelijk met dat voornemen.

MARIE VINCK «Absoluut! Ik weet nu dat je in mijn vak zo veel mogelijk moet variëren. Niets is verschrikkelijker voor een acteur dan altijd voor dezelfde rolletjes gevraagd te worden.

»Claire is een onvoorstelbaar arrogante trut. Ze is rotverwend, heeft een vertekend wereldbeeld en kent geen liefde. In haar jeugd heeft wel een hoop materiële dingen gekregen, maar voor de rest kwam ze van alles te kort. Ze gunt andere mensen hun geluk niet en gaat het zelfs actief dwarsbomen: da's haar slechtste eigenschap.»

HUMO En die breng jij zo goed op het scherm dat men her en der al vermoedt dat je écht zo bent.

VINCK «Een beter compliment kan je mij niet geven!

»Ach, Claire is eigenlijk gewoon een eenzaam kind op zoek naar liefde. Ik hoop dat de kijkers haar kwetsbare kant zullen inzien - en dat iedereen zijn innerlijke trut in haar herkent (lacht).»

HUMO Onlangs zei Mike Verdrengh ergens: 'Met Marie acteren was voor mij iets speciaals, omdat ik haar al zo lang ken.'

VINCK «Dan heeft hij het ongetwijfeld over 'Moeder, waarom leven wij?', de prestigieuze vtm-serie uit 1993. Dat was zo'n beetje zijn kind, en tegelijk was het mijn allereerste acteerervaring. 't Is inderdaad grappig dat we nu als collega's naast elkaar staan.

»Tijdens de opnames van 'Moeder, waarom leven wij?' was ik negen. Ik voelde me toen al perfect thuis op de set, en dat gevoel heb ik nog altijd.»

HUMO Was acteren toen niet veel meer een spel dan nu?

VINCK «Nu verdien ik er fulltime mijn geld wel mee, wat het automatisch serieuzer maakt. Maar in wezen blijft het wel 'cowboy en indiaantje': acteurs spelen zoals kinderen spelen.»

HUMO Binnenkort speel je mee in 'Oh No, It's a Woman', de nieuwe film van je moeder Hilde Van Mieghem. Een primeur is het niet: in 2004 stonden jullie al samen op de set van 'De kus'.

VINCK «'Oh No, It's a Woman' is een lichtvoetig verhaal over vier vrouwen die elk hun eigen weg zoeken in de liefde, en er op allerlei ondoorgrondelijke manieren mee geconfronteerd worden. 't Is eenlichte en romantische film.»

HUMO Heeft het voordelen om je moeder als regisseur te hebben?

VINCK «Het grootste voordeel is natuurlijk dat ze fantastisch regisseert. Ze acteert zelf ook, en kan zich daardoor heel goed in de rol van haar acteurs verplaatsen. Bij mama is het ook altijd supergezellig op de set: iedereen voelt zich altijd ik-weet-niet-hoe op zijn gemak bij haar. 't Heeft ongetwijfeld ook nadelen om door je moeder geregisseerd te worden, maar zonder flauw te doen: ik kan er op dit moment écht geen bedenken. Binnenkort beginnen de opnames: ik zal er eens op letten.»

HUMO In dat oude Humo-interview liet je ook nog weten van twee zaken bang te zijn: om een stijve hark te worden en om te trouwen. Is daar al verandering in gekomen?

VINCK «Trouwen wil ik nog altijd niet. Ik geloof gewoon niet in de huwelijksbelofte. Ik vind het wel bewonderenswaardig als twee mensen voor elkaar kiezen: dat wil ik ook ooit doen. Maar om dat dan meteen te bezegelen in een officieel document? Da's totaal absurd.

»Tegenwoordig ben ik eerder ben bang om mensen om me heen te verliezen - én om zelf oud te worden. Ik voel nu al dat ik fysieke beperkingen gruwelijk zal vinden, omdat ik dan niet meer alles kan doen wat ik wil.»

HUMO Da's eigenlijk een letterlijke versie van je angst ooit een stijve hark te worden.

VINCK (lacht) «Shit, mijn inzichten zijn sinds m'n dertiende duidelijk niet veel veranderd!»