Death and the Maiden

Het gros van de filmindustrie schaart zich in het pro-Polanski, euh, kamp: een petitie voor zijn vrijlating werd ondertekend door kleppers als Woody Allen, Martin Scorsese en Pedro Almodóvar. Een klungelige steunbetuiging van Whoopi Goldberg maakte minder indruk: 'Wat hij gedaan heeft, was geen rape-rape. Het was iets anders... maar geen rape-rape.'

Maar we verliezen onze opdracht uit het oog: u melden dat 'Death and the Maiden' vanavond op Eén is, Polanski's verfilming uit '95 van het gelijknamige toneelstuk van de Chileen Ariel Dorfman. Paulina (Sigourney Weaver), een linkse militante, herkent in een onverwachte bezoeker (Ben Kingsley) de man die haar tijdens de militaire dictatuur gefolterd en verkracht heeft. Hij ontkent stellig, waarop zij hem met geweld tot bekentenissen probeert te dwingen en zo - opgepast: sleutelwoord! - wraak wil nemen. Of ze ook wraak-wraak wil, daar zijn we nog niet helemaal uit.

SIGOURNEY WEAVER «Wat dat seksschandaal betreft: ik kan alleen maar zeggen dat ik Roman ken als een lieve man. Al is hij tegelijk ook sterk en extreem veeleisend - een auteursregisseur van de oude stempel.

»Het prettige aan werken met Roman is dat hij zelf zoveel ervaring heeft als acteur. Je voelt je echt vrij met hem achter de camera: wat je ook doet, niks kan hem choqueren. Hij maakt ook niet van elke scène een storyboard. Soms zie je hem over de set ijsberen terwijl hij met zijn hand zijn voorhoofd masseert. Vraag je wat er scheelt, dan zegt hij: 'Ik overloop de film in mijn hoofd, zodat ik weet waar ik dadelijk de camera moet zetten.' Het enige waar hij wel eens chagrijnig over wordt, zijn de rekwisieten: als daar ook maar iets scheef zit, is voor hem het hele beeld verpest. Zo'n perfectionist is hij.»

- In 'Death and the Maiden' kom je niet te weten wie van beiden de waarheid spreekt, Paulina of de bezoeker. Maar Paulina is zeker van haar stuk: ze slaat hem neer, bindt hem vast op een stoel en snoert hem de mond.

WEAVER «Met haar slipje! Dat vond ik eerst zo'n typisch mannelijk idee. Ik ben er zelfs over gaan zeuren bij Roman. Maar die zei: 'Och Sigourney, het is een film!' En achteraf gezien paste het inderdaad perfect in de brutaliteit van het moment.»

- Naar het schijnt heeft Polanski je lessen in method acting laten volgen.

WEAVER «En die hebben me enorm geholpen: tegen de tijd dat we gingen filmen, wist ik niet meer waar Sigourney ophield en waar Paulina begon. De eerste maand weigerde ik zelfs met Ben (Kingsley) te praten. Gelukkig nam hij me dat niet kwalijk. Integendeel: hem vijf weken lang op een stoel zetten en folteren deed wónderen voor onze vriendschap.»