De intrede van de Sint

HUMO U spreekt raadselachtige taal, lieve Sint!

Sinterklaas «Ja, ik hou een inleiding graag een beetje vaag. Niet dat ik rond de pot wil draaien, maar het kan nooit kwaad dat een betoog nog alle kanten uit kan. Nu zal u zeggen...»

HUMO Ik weet waarover u het wil hebben: over de kwaliteit van de daken!

Sinterklaas «Niet echt, daarover heb ik geen klachten. De daken gaan erop vooruit, echt waar. Ik heb het zelfs niet over de explosieve toename van de zonnepanelen. Die dingen zijn weliswaar glad, maar ik loop liever over een zonnepaneel dan over gebarsten dakpannen. Goeie rubberen schoenzolen met profielen van minimaal zes millimeter overwinnen het gladste zonnepaneel, weet u! Bovendien is de staf een uitstekend hulpmiddel voor wie het evenwicht dient te bewaren. Neen, ik heb het over een verandering die onder de foeilelijke noemer lifestyle valt.»

HUMO De steile opmars van de poncho in het straatbeeld?

Sinterklaas «Dat is inderdaad een jammerlijke ontwikkeling, maar het gaat over iets anders. Ik heb het over de wildgroei van dakterrassen in onze steden. Ik begrijp dat de mensen op een zwoele zomeravond graag ter verfrissing iets in de open lucht drinken. Vroeger had je daar pleintjes voor, en caféterrassen. Maar nu wil iedereen dat op zijn eigen dakterras doen, gezeten aan een foeilelijke teakhouten tafel, en in het schijnsel van kaarsjes die in een glazen schaal drijven. De mensen doen maar. Maar ik zou met aandrang willen vragen dat iedereen die rommel bij aanbreken van de herfst naar binnen brengt. Niet alleen de meubels, maar ook de houten vlonders die als vloer moeten dienen.»

HUMO Zijn houten terrasvloeren gevaarlijk?

Sinterklaas «Niet als ze door een vakman werden aangebracht. Maar er wordt wat afgebricoleerd in dit land! Dat hout is vaak van bedenkelijke kwaliteit, het trekt krom terwijl je er naar kijkt. Het vermolmt zienderogen. Probeer daar maar eens met een paard over de rijden! En dan heb je nog die ellendige schuttinkjes die voor privacy moeten zorgen! Zo'n schutting is wel het laatste wat je verwacht als je in het donker over de daken rijdt. Nog zoiets: plantenbakken met groenblijvers! Al dat soort rommel maakt dat een stevige rit over de daken stilaan meer een springconcours wordt. En het ergste zijn die zwembadjes.»

HUMO Dat begrijp ik.

Sinterklaas «Nee, dat begrijpt u niet! Het is onmogelijk dat u dat begrijpt! Het is uitgesloten! Bent u al ooit om middernacht in een koude herfstmaand over een loszittende vloerplank gestruikeld? Vast niet! Heeft u zich in die omstandigheden ooit willen vastgrijpen aan de stam van een boompje, dat meteen met bak en al omver viel? Bent u vervolgens met uw knie tegen een veertig centimeter hoge stalen pijp gebotst, die optorende uit het niets, en die in de zomer dienst doet als parasolvoet? En bent u tenslotte terechtgekomen in een plastieken zwembadje, tot de rand gevuld met regenwater en rotte bladeren, waarin een verbazende rijkdom aan muggenlarven en andere organismen tiert?»

HUMO Dat moet erg zijn!

Sinterklaas «Erg? U weet niet wat dat woord betekent! Daar sta je dan in je doorweekte uitrusting - en de volledige outfit van een bisschop slorpt gemakkelijk vijftien tot twintig liter water op. Dat is een enorm gewicht. Moet je dat gewicht meetorsen over die levensgevaarlijke daken? Of moet je alle waardigheid opzij zetten, en je ontdoen van je bovenkleding, en slechts gekleed in een hemdje, een onderbroek en schoenen met uitstekende rubberzolen, je spullen uit proberen te wringen... ach, wat een leed, jonge vriend! Wat een ellende!»

HUMO Dankuwel Sinterklaas, wij leven met u mee.