Uncovering Michael Moore

En dat allemaal in de aanloop naar de grote apotheose van 6 januari 2010: op die dag komt Moores nagelnieuwe schotschrift 'Capitalism: A Love Story' in de bioscoop. Moore power to the cap!

MICHAEL MOORE «Ik maak nu al twintig jaar documentaires, en eigenlijk gaan ze allemaal over hetzelfde: de perverse effecten van het kapitalisme. Nu had ik gerust opnieuw een film kunnen maken over General Motors (zoals 'Roger & Me' uit 1989, red.) of over de gebrekkige Amerikaanse gezondheidszorg (zoals 'Sicko' uit 2007, red.). Maar ik dacht: laat ik eens de kérn van de zaak aansnijden, laat ik eens aantonen dat we in een doodziek economische systeem leven. Een boosaardig systeem. 'Capitalism: A Love Story' is mijn meest essentiële film.»

- Wordt u het nooit beu om op de barricaden te staan?

MOORE «Het gebeurt weleens dat ik word overvallen door een gevoel van moedeloosheid, ja. Maar opgeven? Nooit! Ik raak er zelfs meer en meer van overtuigd dat het aan ons kunstenaars is om het grote publiek te laten zien wat er allemaal fout loopt. Van politici hoeven we niet veel te verwachten. Dat zijn geen moedige mensen; ze handelen louter uit eigenbelang. Alleen het volk kan iets forceren, kan het economische systeem veranderen, kan politici dwingen om de waarheid onder ogen te zien.»

- In 'Bowling for Columbine' horen we u zeggen: 'Amerika is een angstaanjagende plek.' Hebt u er altijd zo over gedacht?

MOORE «Ja. In 1963, ik was toen negen, zat ik in het vierde studiejaar van de St. John's Catholic School in Flint, Michigan. Op 22 november moesten we de klaslokalen verlaten en werden we allemaal naar de grote hal geleid. We moesten op onze knieën gaan zitten en kregen te horen dat president Kennedy doodgeschoten was. Op dát moment drong het tot me door: we in leven in een benauwend, gewelddadig land. En dat gevoel is nooit meer weggegaan.»

Capitalism: A Love Story - de trailer

• Manufacturing Dissent
• michaelmoore.com
• Capitalism: A Love Story