Autojacht: Gunter Neefs

GUNTER NEEFS «Neem de titel gerust letterlijk: elke aflevering ga ik samen met een gezin of een koppel op jacht naar de ideale auto voor hun situatie. Doen ze veel kilometers? Willen ze een sport- of een familiewagen? Is het esthetische belangrijk of moet het vooral functioneel zijn? Enfin, we lopen rond op het Autosalon en gaan nauwgezet alle mogelijkheden na. Want of je nu er bijzonder geïnteresseerd in bent of helemaal niet, een auto is voor iedereen de tweede grootste aankoop, na een huis. Dan kan je maar beter goed geïnformeerd zijn.»

HUMO Waarom gebeurt dat door jou? Anders gezegd: vanwaar deze plots ontluikende televisiecarrière?

NEEFS «Gewoon: omdat VT4 me gevraagd heeft. Ze wisten daar natuurlijk wel dat ik gepassioneerd ben door auto's én dat ik een achtergrond heb in de sector: ik heb drie jaar lang een autorubriek gehad in een weekblad, en in een heel ver verleden ben ik nog autoverkoper geweest. Vanaf mijn eenentwintigste: eerst zeven jaar BMW, daarna Land Rover, dan Mercedes.»

HUMO Krijg je nog steeds je commissie van toen, en ga je 'toevallig' vooral auto's van die merken aanprijzen?

NEEFS (Lacht) «Neen, en ik ga daar ook niet met een bestelbon klaarstaan. Ik heb natuurlijk mijn eigen voorkeuren, maar ik kan die goed loskoppelen van het programma.»

HUMO Kun je uitleggen waarom je zo gepassioneerd bent door auto's? In mijn ogen zijn dat toch vooral veredelde fietsen.

NEEFS «Misschien heb ik het van thuis meegekregen. Het is ook echt héél vroeg begonnen: hoorde ik als jonge snaak een auto passeren, dan wist ik altijd perfect wat voor merk het was. Nu zou dat niet meer kunnen; toen herkende je pakweg een Kever uit de duizend, nu maken alle auto's zo ongeveer hetzelfde geluid.

»Ik rijd ook al met de auto sinds mijn negende; met een automatic was dat. Geschakeld rijd ik pas sinds mijn twaalfde. Op mijn negende heb ik ook mijn eerste brommerke gekocht van een vriend. Enfin, eigenlijk was het de mobylette van zijn moeder: die stond daar toch maar in de garage. Ik heb dat ding helemaal uit elkaar gevezen en weer rijklaar gemaakt en ben er dan mee gaan rijden op de weide achter ons huis. Nu zou je dat niet meer moeten doen: op die leeftijd, en met al het lawaai dat ik ermee maakte... Op dat vlak is men nu toch wat minder tolerant geworden.

»A propos: ik had die mobylette gekocht voor tien piraten - van die zware knalbommetjes - en mijn gocart. Nooit meer een betere deal beklonken, meneer.»

• VT4: Autojacht
• Autosalon 2010