MICHIEL ROMEYN «Wij dachten dat die corpsballen in andere landen ook bestonden, maar blijkbaar is het een typisch Nederlands fenomeen. Ik kwam een keer Kamagurka tegen, en die zei me dat het bij jullie helemaal niet bestaat.»
HUMO Neen. Kun je aan de Belg uitleggen wat corpsballen zijn?
ROMEYN «Omhooggevallen studenten, brallers van een jaar of twintig die denken dat de hele wereld van hen is. En die van die Van Bommel-puntschoenen dragen, hè. In de jaren zeventig en tachtig zijn ze wat weggeweest, maar nu is het weer helemaal terug, met ontgroeningen in de stad - zie je daar jongens met een jute zak over hun hoofd staan terwijl ze zich moeten laten afzeiken. Onlangs ben ik nog heel boos geworden (brult: ) 'Laat je toch niet uitschelden door zo'n klootzak! Sodemieter op, teringlijer!' En toen liepen die jongetjes ook snel weg. 't Is een soort fascisme, hè: het draait allemaal om macht. Waar ze die arrogantie vandaan halen, ik weet het niet. Flink op hun bek slaan, zeg ik! (lacht)
»Wij hebben 'De Lullo's' indertijd gemaakt om af te geven op die corpsballen, maar het treurige is dat we net door hen omhelsd werden. Een pizzakoerier het raam uitduwen omdat hij je niet bevalt: tja, da's een beetje de Wilders-stijl, hè.»
HUMO Maar voor een acteur lijkt het me wel enorm fijn om zo iemand te spelen.
ROMEYN «Ja, heerlijk! Je kan gewoon zeggen: 'Dat ben ik niet, ik spéél maar iemand!' Terwijl je het natuurlijk wél bent (lacht).»
HUMO Je collega-Lullo Herman Koch heeft een succesvol boek uit, 'Het diner', en Kees Prins zien we ook nog geregeld op de Nederlandse tv, maar wat doet Michiel Romeyn tegenwoordig?
ROMEYN «Ik ben vooral met beeldende kunst bezig, want dat is mijn opleiding. Ik maak foto's van alle plekken waar ooit liquidaties van de onderwereld hebben plaatsgevonden.»
HUMO Daar zijn er in Nederland wel flink wat van geweest.
ROMEYN «Ja, in de jaren negentig was het hier de hele dag prijsschieten. Die foto's blaas ik dan heel groot op en vervolgens lijst ik ze in en stel ik ze tentoon. Als je nog een goede galerie in Brussel zou kennen...
»En verder ben ik met Herman Koch een filmscript aan het schrijven. Ik zit ook in 'Mooi leven', de nieuwe film van Ineke Houtman, én ik ga in de nieuwe Urbanus-film meespelen, als een Duitse generaal uit de Eerste Wereldoorlog: General von Luchtmatras. Beetje melige naam, maar verder hou ik er erg van. Ik wil ook nog een keer Hitler spelen! En Filip Dewinter! Wilders! Héérlijk! (lacht) Ik zat onlangs te fantaseren: als die Wilders nou eens gewoon een acteur zou blijken te zijn? In Amerika hebben ze toch ook acteurs als president gehad? Want als je daar een beetje op oefent, kan je dat behoorlijk goed spelen, hoor. Je meet jezelf een idioot kapsel aan - zo'n soort surfgolf op je dak - en vervolgens: de boel opfokken maar.»
0 reacties
reageer ookReageer ook