Humo's Rock Rally Rapport

De presentatie ligt in handen van de sinds haar 'Slimste mens'-deelname vierklauwens in de vaart der volkeren opstomende Erika Van Tielen, die dit jaar ook het concours zelf presenteert, en de Wippelgemse minstreel die zich tot Humo's Rock Rally verhoudt als André Vermeulen tot het Eurovisiesongfestival (kenner, watcher, minnaar): Luc De Vos.

Luc De Vos «Ik schuim al preselecties van de Rock Rally af sinds 1980 of 1982, toen ik nog een schuchtere puber was die ervan droomde rockster te worden. De Rock Rally, dat was iets revolutionairs toen, want buiten een paar hippies op de Gentse Feesten kroop in die tijd nog bijna niemand in België op een podium om op een gitaar te gaan rammen. En dertig jaar later vind ik de Rock Rally nog altijd evenzeer de max: ik blijf geïnteresseerd in popmuziek, en al helemaal als ze uit België komt.

»Fantastisch dus dat ze me gevraagd hebben om dat 'Rock Rally Rapport' te presenteren. Afijn, eigenlijk ben ik meer een sidekick - hét tv-verschijnsel van de laatste jaren. Maar goed ook, want een parlé doen à la Bart Peeters: dat kan ik niet. Francesca, ik bedoel Erika Van Tielen is daarvoor opgeleid, dus die kan dat beter. Bovendien is 't een verdomd knap wijfke, terwijl ik een ouwe bompa ben.»

HUMO Wat zie jij als de voornaamste trends van deze editie?

De Vos «Toffe groepsnamen! I Drove A Tank: waar halen ze het? Of Fuck You Stupid Loser: met zo'n naam ben ik al fan nog voor ik één noot heb gehoord.

»Ik heb ook gemerkt dat er dit keer heel veel epigonen meedoen: groepen die hun Grote Voorbeelden bijna letterlijk kopiëren. Veel groepjes à la The Black Box Revelation vooral, met enkel drum en gitaar. Maar niets dan respect voor alle deelnemers, hoor. Weet je, in de jaren tachtig heb ik zelf drie edities op een rij een cassetje ingestuurd, maar ik werd telkens afgewezen. En toen ik uiteindelijk mee mocht doen met Gorky en derde werd (in 1990, red.), was ik al een ouwe zak van 28, getekend door jarenlang tegen de bierkaai vechten. Ik kan me dus perfect inleven in snotapen die zich op dat podium staan te geven en vervolgens het keiharde oordeel van die fucking jury moeten ondergaan.

»Ik zou overigens nooit in de jury willen zitten, zoals de nochtans fantastische Bent Van Looy dat ooit gedaan heeft. Muzikanten gaan beoordelen terwijl je zelf muzikant bent, ik zou dat niet kunnen. Ik ben een groot voorstander van een strikte scheiding: aan de ene kant heb je de arme en miskende muzikant die bij kaarslicht moeizaam aan zijn oeuvre wroet, en aan de andere kant heb je de juryleden, die zoals bekend heelder dagen op café champagne zitten te zuipen met blote madammen op hun schoot.

»Nu ik er zo over nadenk: is er anders toch geen juryplaats vrij voor de volgende editie, denk je?»

• Acht: Humo\'s Rock Rally Rapport