© Woestijnvis
HUMO Een ander item uit de jaren zeventig: olifantenpijpen. Heb jij je daaraan gewaagd?
Kamagurka «Jawel. En de kleur was appelblauwzeegroen! Geweldige broeken: spannend aan je gat, smal tot aan de knie en dan als een trompet zo breed worden als je voeten. En daar schoenen met punten onder, liefst nog met een hak. Het is daarna nog eens mode geworden, maar voor mij hoefde het niet meer.»
HUMO In 1976 stonden jouw eerste tekeningen in Humo. Doet het je nog iets als je ze terugziet?
Kamagurka «De zeldzame keren dat ik er nog eens eentje onder ogen krijg, overvalt me altijd een gevoel van vergankelijkheid: het papier is helemaal bruin en vuil geworden.
»In '76 was ik een jaar of achttien, negentien en tekende ik allemaal rare grappen. Eén van mijn eerste tekeningen was van een gast die een lul uitliet aan een leiband, en die lul moest tegen een auto gaan pissen. Of een ventje dat scheten liet. Of een mannetje die eruitzag als een salami, met de tekst: 'Nog vier happen en het is op.' Ik vond het al raar tijdens het tekenen, maar het raarste was dat Humo die tekeningen nog publiceerde ook!»
HUMO Wat een stortvloed aan boze reacties ontketende.
Kamagurka «En daar trok mij daar niks van aan. Hoe kwader de Humo-lezers werden, hoe liever. Ik wou niet geliefd zijn, ik wou goed zijn.»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
0 reacties
reageer ookReageer ook