L'Enfant

Die bekroning was dubbel en dik verdiend: niemand minder dan Martin Scorsese bestempelde 'L'Enfant' als 'Een spiritueel meesterwerk van het allerhoogste niveau'. De film neemt u mee naar de grauwe cités van Seraing, waar we kennismaken met de onverbeterlijke ritselaar Bruno (Jérémie Renier) en zijn vriendinnetje Sonia (Déborah François), die pas is bevallen van een zoontje. De reactie van Bruno? Verpatsen die uk!

- 'L'Enfant' wordt hier en daar bestempeld als een Dardenne light: velen vinden hem een stuk toegankelijker dan 'Rosetta' en 'Le Fils'. Akkoord?

Jean-Pierre Dardenne «Ik begrijp die reactie wel: 'L'Enfant' gaat per slot van rekening over twee jonge, hedendaagse mensen. Bruno en Sonia doen misschien dingen die jij niet zou doen, maar ze voelen wel hetzelfde als alle andere jongeren, en dat maakt de film iets meer toegankelijk. Je zou 'L'Enfant' zelfs een love story kunnen noemen.»

Luc Dardenne «De toeschouwer gaat misschien iets makkelijker mee in het verhaal. Dat ligt ook aan de filmstijl die we hebben gehanteerd: het camerawerk is minder jachtig, minder bruusk dan in 'Rosetta' en 'Le Fils'.»

- Hoe zijn jullie eigenlijk op het idee voor 'L'Enfant' gekomen?

Jean-Pierre «Tijdens de opnamen van 'Le Fils' zagen we geregeld een jong meisje met een kinderwagen door de straten stappen. Ze was altijd alleen, en duwde die kinderwagen heel brutaal voor zich uit. We vroegen ons af wie dat meisje zou kunnen zijn, waarom ze altijd alleen was, wie de vader was, en waarom ze die kinderwagen zo wild voor zich uit stootte. En zo zijn we beginnen te brainstormen.»

- Het schokkende is dat Bruno zijn baby verkoopt zonder aan de gevolgen te denken. Hij beseft totaal niet wat hij aanricht.

Luc «Hij denkt alleen aan de centen, hein. Hij is er rotsvast van overtuigd dat Sonia het allemaal wel goed zal vinden, en dat ze zelfs blij zal zijn met het geld. Hij heeft geen flauw benul van de verwoestingen die hij aanricht.»

- 'L'Enfant' neemt af en toe de allure aan van een onversneden thriller. De scène waarin Bruno zijn baby tracht terug te kopen bijvoorbeeld, is onwaarschijnlijk spannend.

Luc «Toen we die scène opnamen, was ik me zelf nog niet bewust van die suspense. Pas toen ik de film de derde of de vierde keer zag, met de afgewerkte geluidsband erbij, zat ik zelf te beven in mijn stoeltje (lacht).

»Wat die scène zo spannend maakt, is dat de trafikanten die de baby hebben gekocht onzichtbaar blijven. Je hoort alleen de geluiden die ze maken: het dichtslaan van de autodeuren, hun stemmen, het tellen van de bankbriefjes... We duwen de kijker in de huid van Bruno: net zomin als hij weet je wat er aan de hand is.

»Trouwens, de hand die de bankbiljetten aanneemt en telt, dat is mijn hand. En die kerel die je vervolgens hoort wegstappen (wijst naar Jean-Pierre) dat is hij daar (lacht).»

- We hadden het kunnen denken!

• Youtube: L\'Enfant