© Belga
Zouden de Evertsjes vanavond gezellig samen voor de buis kruipen?
Harry Everts «Nee nee, ik ga op m'n eentje kijken. Ik word al nerveus als ik er nog maar aan denk, jong!»
HUMO Hoezo?
Everts «Welja, ik heb veel gezegd aan die mannen van dat programma, en bij momenten wordt het misschien ook een beetje emotioneel. Veel meegemaakt in het leven, hé?»
HUMO U komt uit een arm gezin, heb ik begrepen.
Everts «Ik heb zwarte sneeuw gezien, dat durf ik gerust te zeggen. Ik ben de oudste van negen kinderen, en op mijn veertiende ben ik al moeten gaan werken om mijn ouders te steunen.
»Ik ben ook geboren met kinderverlamming. Zes jaar was ik toen ik voor het eerst kon gaan; voordien hinkte ik altijd op één been rond. En ik mank nog altijd een beetje, want mijn linkerbeen is korter dan het rechter. Als kind heb ik nooit een korte broek durven aantrekken, zo verlegen was ik.»
HUMO En toch vier keer wereldkampioen geworden.
Everts «Ja, ik heb mezelf dat altijd voorgehouden: 'Ooit word ik wereldkampioen.' Op mijn achtste al, toen ik met mijn peter naar mijn eerste cross ging kijken, op de Citadel in Namen.
»Dat herinner ik me nog zo klaar alsof het gisteren was: het regende die dag, en alle toppiloten van toen waren daar - Rolf Tibblin, Bill Nilsson, Sylvain Geboers, mijn nonkel Jef Teeuwissen... Dat maakt indruk op een manneke van acht, hé?
»Op mijn twaalfde ben ik voor het eerst op een motor gekropen, waarmee ik dan op de weide naast ons huis in Neeroeteren ging crossen. Allez, eigenlijk was het geen motor, maar een klein brommerke, dat ik van mijn nonkel Jef had gekregen.»
HUMO Zelf hebt u uw zoon Stefan al op zijn vierde een klein motortje gegeven.
Everts «Jaja, en de eerste keer dat hij daarmee is gaan rijden, is hij meteen zwaar gevallen. Hier op het zandparcourske achter mijn huis was dat, waar onze Stefan zijn hele jeugd gecrosst heeft met zijn vriendjes.
»Als we vroeger op een cross waren, ging hij altijd lint en paaltjes pikken voor zijn parcours (lacht). En na afloop vroeg hij de piloten ook altijd naar hun rugnummers: dan konden hij en zijn vriendjes die zelf op hun rug plakken. Dan was de ene Gaston Rahier en de andere Harry Everts en nog een andere Eric Geboers.
»Dat parcours ligt hier nog altijd: de jongens die 's avonds van school komen, passeren hier wel eens, en dan fietsen ze rondjes totdat ze drijfnat van het zweet zijn. En Liam komt hier nu ook al rijden met zijn motorke.
»Hij rijdt al aardig hoor, Liam - hij springt zelfs al over tafelbergen. 't Is er ene zoals Stefan, dat ziet iedereen: dezelfde houding, dezelfde oogopslag. Je moet anders de foto's maar eens bekijken op mxfans.be, dan zie je het zelf.
»Liam zit nog op de kleuterschool, maar je moet hem nu al niks meer wijsmaken: hij kent alles van de cross. Een paar weken geleden nog, we kwamen met het vliegtuig terug van een grand prix in Italië. Stefan en ik waren aan het napraten over een valpartij, die we geen van beiden gezien hadden.
»Maar Liam wist het allemaal precies: 'Hij is neergegaan bij het scrubben' - scrubben is heel plat gaan liggen met de motor, in de bocht, en die piloot was blijkbaar iets té plat gegaan.
»Maar goed, Liam is natuurlijk nog veel te jong om echt te beginnen crossen.»
HUMO Herinnert u zich Stefans allereerste cross nog?
Everts «Ja, dat was in Hechtel, op zijn vijftiende. Een grote teleurstelling was dat. Ge kunt u inbeelden: de zoon van Harry Everts die zijn eerste wedstrijd gaat rijden, dat trekt volk hé - rijen dik stonden ze daar te kijken. Van de zenuwen is Stefan een paar keer gevallen, en uiteindelijk is hij ergens achteraan geëindigd.
»Hij weende toen we naar huis reden, en hij zei: 'Volgende zondag win ik.' Dat heb ik hem later nog vaak horen zeggen. En hij hééft gewonnen, hé? Met zo'n heel kwaaie blik stond hij aan de start daar in Bolderberg, ik weet het nog goed. En als Stefan met een kwaaie blik aan de start stond, won hij altijd.»
HUMO Stefan zegt dat u in die dagen nooit tevreden over hem was, en hem na iedere cross op een donderpreek trakteerde: 'Gij kunt niks, en ge zult ook nooit iets bereiken'.
Everts «Dat was omdat ik hem altijd beter wilde maken. Ik was blij als hij op het podium stond, hé, maar ik zei hem ook altijd wat hij verkeerd had gedaan. Ter plekke, want 's anderendaags ben je de helft alweer vergeten. Ik weet dat ik vaak over de schreef ben gegaan, maar spijt heb ik niet: voor Stefan is het goed geweest. Dat weet hij zelf ook wel.»
HUMO In '97 kwam het tot een breuk tussen u en Stefan, omdat hij in zee ging met de malafide Britse manager Dave Grant.
Everts «Och ja, die klootzak. De allereerste keer dat ik hem aansprak, wist ik al: da's gene zjuste. De hele tijd hield hij zijn zonnebril op toen ik tegen hem sprak: zulke mensen vertrouw ik niet.
»'Ik heb uw zoon voor drie jaar vastgelegd,' zegt hij, en vanaf toen mocht ik niet meer in Stefans buurt komen. Maar ik ging evengoed naar alle crossen hoor, en dan stond ik vanop een afstand toe te kijken als onze Stefan in zijn tent zat - binnen mocht ik niet komen van die vent.»
HUMO Grant zou er met veel centjes vandoor zijn gegaan.
Everts «Stefan heeft mij lange tijd niet willen zeggen voor hoeveel die vent hem precies gepluimd had, maar vorig jaar heeft hij het toch gedaan. Ik ben niet geschrokken van dat bedrag - ik verwachtte wel zoiets - maar het was héél veel.
»Maar goed, het is allemaal weer goed gekomen tussen Stefan en mij, gelukkig. En ik ben trots op wat hij bereikt heeft, echt waar. Tien wereldtitels, dat verbetert niemand meer, daar ben ik zeker van. Of het moet Liam zijn natuurlijk (lacht).»
0 reacties
reageer ookReageer ook