De Oplichters

© sbs

HUMO Zeer entertainend, van wat ik er tot nu toe van gezien heb.

Waes «Vond je? Dat doet me deugd.

»'De oplichters' is in essentie overgenomen van 'The Real Hustle', dat al zeven seizoenen op BBC3 loopt. Al hebben we de scams wel enigszins aangepast aan onze Belgische situatie, en betrekken we er voor de fun ook af en toe een Bekende Vlaming in.

»Zo ben ik samen met Bart De Pauw een auto gaan stelen. Allez, eigenlijk stelen we 'm niet - de eigenaar gééft hem aan ons (lacht).

»Op de dag dat de sponsors naar de gebouwen van VT4 kwamen om de eerste afleveringen te bekijken, hebben we die truc nog eens dunnetjes overgedaan. Zonder medeweten van VT4 had ik de grote baas van Renault en een aantal hoge piefen van Unilever op voorhand gebeld: 'We hebben een speciale valet service voor u voorzien.'

»In een zelfgedrukt T-shirt van VT4 zijn we die dag dan vooraan de parking gaan staan. We gaven die mensen een glaasje champagne en een bonnetje, en we vroegen hen naar hun autosleutels. En we waren ermee weg, hé? Geen énkele moeite.»

Waes «Ik ga eerlijk zijn: ik ben vaak strontzenuwachtig geweest. Al zie je het misschien niet aan mij. Ten tijde van 'Trigger Happy' vroegen mensen me altijd: 'Hoe kun jij zo koelbloedig blijven tijdens die interviews met politici?' Wel, ik wás helemaal niet koelbloedig op die momenten; mijn bloed kóókte.

»Maar gelukkig heb ik me in 'De oplichters' vooral op de achtergrond gehouden, en mijn medewerkers vooruit gestuwd: Veronique Leysen, Pascale Pelsmaekers, Jeroen Buyse en Steven Boen. Ik kón niet anders, want mijn gezicht is inmiddels te bekend. En te veel gedoe met pruiken, baarden, snorren en zonnebrillen is ook niet geloofwaardig.»

Waes «Bwa, het werkt dubbel, hé? Want je laat de mensen van goeie wil ook zien hoe ze kunnen voorkomen dat ze worden opgelicht.

»Voor één aflevering ben ik met hoge hoed en pitteleer aan een hotel gaan staan. Ik wachtte totdat er een taxi stopte, wandelde er naar toe, nam de koffers van de gasten aan en zei: 'Ga maar al binnen om in te checken.'

»Vervolgens gaf ik die mensen nog een bonnetje en muisde ik er met hun koffers vanonder - easy does it. Op voorhand hadden we een aantal hotels gebeld: 'Mogen wij dat bij jullie opnemen?' Eén hoteleigenaar zei me: 'Wij hébben dat al eens voorgehad'.

»Om maar te zeggen: de meeste oplichterspraktijken die wij uitvoeren zijn klassiekers, die overal in de wereld gebeuren. 't Is goed om daar de kijker op attent te maken.»

Waes «Absoluut, ja. Eén keer hebben we de opnames zelfs moeten stilleggen, toen we een tweedehands auto verkochten aan drie mannen.

»Eerst waren we op slinkse wijze een huis binnengeraakt. Mensen zijn héél gemakkelijk hun huis uit te lokken wanneer je ze zegt dat ze een prijs gewonnen hebben, en dat ze gratis mogen gaan eten in een restaurant (lacht).

»Ik en Pascale vormden zogezegd een koppel, en om vertrouwen te wekken hadden we in dat huis een kinderbox neergezet, en ook zo'n klein kinderautootje. Die mannen dachten dus: da's een jong gezin met een kindje, en we weten waar ze wonen. Vervolgens verkochten we ze dus een auto die niet van ons was, en met het geld dat ze cash betaalden reden we er zelf mee weg.

»Probleem: ze hadden ons vrij snel in het snuitje, en ze zijn vliegensvlug in hun auto gesprongen en achter ons aan gegaan. En dat waren zware mannen, hé (lacht)? Wij dus plankgas ervandoor, en net zolang blokjes rond gereden totdat onze cameraploeg terug buiten stond.

»Als gekken zijn we dan uit onze auto gesprongen, en hebben we naar de camera staan wijzen: 'Niet slaan alstublieft; 't is televisie!' Ik ben er zeker van: hadden die mannen ons halverwege klemgereden, dan zat ik hier nu mijn neus te verzorgen.»

• VT4