Flashpoint

© sbs belgium

Qua unique selling proposition (het is u vast ook al opgevallen dat we niet meteen te kampen hebben met een schrijnend tekort aan politiereeksen) legt de reeks vooral de nadruk op de psychische tol die zo'n buitengewone job eist, maar de eerlijkheid gebiedt ons te melden dat het ook - en misschien wel vooral - te danken is aan de schrijversstaking in Hollywood, begin 2008, dat de Canadese kijkcijferhit ook aansloeg in de VS: de programma's van eigen bodem waren gewoon óp.

Niettemin een aanrader: de serie won behalve een boel nominaties op festivals allerhande ook drie Gemini Awards, waaronder eentje voor déze meneer:

Enrico Colantoni (speelt Gregory Parker, hoofd van de SRU) «En dat mag eigenlijk een klein wonder heten, want 'Flashpoint' is behoorlijk on-Amerikaans. Mijn team krijgt wel te maken met massagijzelingen, bommeldingen en zwaarbewapende criminelen, maar haalt zelf lang niet altijd het grove geschut boven.

»Met psychologisch doorzicht en negotiëren kom je vaak een stuk verder. Ik ben zelf Canadees, dus ik denk dat ik met recht en rede kan zeggen dat die houding typisch Canadees is: wij zullen eerder een beroep doen op overleg en dialoog dan op shock and awe.»

- (Bezorgd) Er wordt toch wel een béétje met de spierballen gerold?

Colantoni «Absoluut. We hebben ook scherpschutters rondlopen en we mogen met explosieven en hightechsnufjes spelen. Zelfs Parker, de veteraan binnen het team en de onderhandelaar bij uitstek, zal als het erop aankomt de trekker overhalen. Maar goed ook: eens met een pistool aan mijn riem mogen rondlopen was voor mij een argument om aan deze serie mee te werken.»

Colantoni «Wel een beetje: als kind speelde ik de hele dag boef en flik met mijn vriendjes. Bovendien is mijn broer 30 jaar lang politieagent geweest in Toronto. Door met hem en collega's van hem te praten, ben ik me bewust geworden van de emotionele impact die zo'n job heeft: 't is niet verwonderlijk dat zoveel politiemensen aan de drank zitten of gescheiden zijn.

»Voor mij bleef het een spel; voor hen is die stress en verantwoordelijkheid bittere realiteit. Deze rol is dus ook een beetje een eerbetoon aan mijn broer. En het is fijne bonus dat de eenheid waar de serie om draait ook nog eens gebaseerd is op het Toronto Emergency Task Force, onze versie van SWAT: méér rock-'n-roll vind je ze niet bij de politie.»

Colantoni «Euh... Ik kende haar werk wel, maar ik wist eigenlijk niet hoeveel tegenslag en miserie ze in haar leven heeft meegemaakt. Laten we zeggen dat ik een fan geworden ben.»

Bekijk de trailer: