© Jock Sturges
Sturges is vooral bekend en berucht om zijn naaktfoto's van kinderen, en dat ligt in de States vrij gevoelig. In 1990 werd zijn atelier in San Francisco doorploegd door de FBI, die er foto's en uitrusting in beslag nam.
Acht jaar later voerden conservatief-christelijke Amerikanen een heksenjacht tegen de grootste boekenwinkelketens van het land, omdat die het hadden aangedurfd zijn boeken in hun rekken te leggen. Sturges was not impressed en zet zijn zoektocht naar wat hij noemt ongerepte puurheid onverdroten verder.
- Waar ligt volgens jou de grens tussen arty naaktfoto's en kinderpornografie?
Jock Sturges «Bedankt om met een makkelijke vraag te beginnen (lachje). Ik weet perfect waar de grens ligt, maar die valt niet zo makkelijk in woorden te vatten.
»Wat voor de ene porno is, is voor de andere een doodgewone behareclame. Voor mij is pornografie: beelden schieten waarop de waardigheid en de identiteit van het onderwerp volledig is opgeofferd aan één welbepaald doel, meestal seks. Iets waar ik me nooit, maar dan ook echt nooit aan bezondig. Ik ontmenselijk mijn modellen niet. Denk je trouwens dat die naar mij zouden blijven terugkomen als ik met porno bezig was?
»Ik heb een band met mijn modellen: ik begrijp hen, en zij begrijpen mij. Anders begin ik er niet aan - soms duurt het een jaar voor ik mijn camera bovenhaal. En ik schaad hun vertrouwen nooit. Beste bewijs: ik fotografeer vaak kinderen van mensen die als kind zelf nog voor mijn lens hebben gestaan.»
- Hoe dan ook zoek je schoonheid vooral bij jeugdige lichamen. Wat vind je er zo mooi aan?
Sturges «Veel dingen. De pure lijn die ik bewonder in de werken van mijn favoriete schilders - de Prerafaëlieten, Botticelli maar ook Egon Schiele - zie ik ook terug in een kindergezicht. Verder zijn kinderen doorgaans nogal androgyn van uiterlijk, en dat vind ik altijd mooi.
»En dan is er ook nog een wat meer psychologische uitleg, die teruggaat tot mijn eigen jeugd. Toen ik héél erg jong was, werd ik weggestuurd naar een kostschool, en dat is nog steeds de moeilijkste tijd van mijn leven. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat ik voor eeuwig gefascineerd ben door de leeftijd waarop ik zelf getraumatiseerd werd. Psychiaters hebben er vast een stevige kluif aan, maar voor mij voelt het heel natuurlijk aan.
»Kinderen zijn ook de beste modellen, omdat ze nog niet geleerd hebben om te poseren. Ik vind niets esthetisch aan geposeerde foto's: poses zijn per definitie beperkt tot enkele archetypes in ons hoofd - hoe wij dénken dat iemand er moet uitzien op een foto. Dat heeft weinig of niets te maken met hoe we echt zijn. En dat echte, dáár ben ik naar op zoek.»
- Neem je er aanstoot aan als mensen je foto's erotisch vinden?
Sturges «Nee. Waarom?»
- Omdat je je niet zelden in bochten draait om uit te leggen dat je foto's net níét erotisch zijn.
Sturges «Ik beschouw ze niet als erotiserend - belangrijke nuance. Ik neem nooit foto's met de bedoeling de kijker op te winden. Los daarvan is het nogal vanzelfsprekend dat élke homo sapiens al vanaf de geboorte een erotisch wezen is.
»Make no mistake, ik zit hier niet te beweren dat kinderen daarom ook al seksueel rijp zijn. Dat zijn twee totaal verschillende dingen. Maar iedereen is voortdurend in een staat van verandering, of dat nu lichamelijk of mentaal is, en daar is onmiskenbaar iets erotisch aan verbonden.»
- In de Verenigde Staten heb je vaak te maken met censuur. Is je dat in andere landen ook al overkomen?
Sturges (nadrukkelijk) «Nog nooit. Van alle landen in de wereld hebben wij de grootste weirdo's.»
- Hoe komt dat, denk je?
Sturges «Jongen, als ik dát eens wist... Waar ik wel al achter ben, is dat al die puriteinen doorgaans het omgekeerde bereiken van wat ze willen. Landen waar minder gecensureerd wordt en waar schaamte niet wordt gezien als een deugd, scoren in de statistieken doorgaans veel beter als het op kindermisbruik en partnergeweld aankomt.
»In Amerika kunnen verkrachters, pedofielen en andere seksuele roofdieren vaak uit de handen van het gerecht blijven tot ze 70, 80, zelfs 100 slachtoffers gemaakt hebben. In een land als Nederland is dat gemiddelde iets als drie of vier: omdat mensen zich er niet verlamd weten door schaamte en veel sneller naar buiten komen met hun verhaal.»
- Je bent meermaals in aanraking gekomen met het gerecht, en heelder volksstammen schreeuwen moord en brand als je weer eens een nieuw boek uitbrengt. Heb je je de moed nog nooit in de schoenen voelen zinken?
Sturges «Ik heb nog nooit overwogen om ermee te kappen, en zal dat ook nooit doen. Ik hou vol omdat ik niet slim genoeg ben om te stoppen - foto's nemen is het enige wat ik kán. Bovendien haat ik het als mensen voor wie ik geen respect heb me zeggen dat ik mijn muil moet houden. Dan word ik alleen maar koppiger.»
- Bovendien: elke controverse stuwt de verkoop van je boeken vermoedelijk naar nieuwe hoogtes.
Sturges «Yep. En nog geen klein beetje ook. Ik kan me geen zoetere wraak voorstellen.»
![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)
1 reactie
reageer ooktoetemoelou
Zondag 20 juni 2010 - 08u42
Eindeloos goed en vakbekwaam is Jock.
Reageer ook