Miss Pettigrew Lives for a Day

Aanvankelijk is ze nog compleet overdonderd door de blingbling van de acteerwereld, maar algauw ontpopt Miss Pettigrew zich als een Mary Poppins-in-nood voor haar werkgeefster.

Bharat Nalluri «In het begin van de film is Delysia een malle meid die tussen drie verschillende venten fladdert. Sympathiek kan je haar bezwaarlijk noemen - je zou haar soms nog het liefst een draai rond haar oren geven.

»Maar na een tijdje ga je beseffen dat ze simpelweg doet wat veel vrouwen in die tijd deden: zich een weg banen naar de top in een systeem waarin vrouwen geen enkel sociaal vangnet hadden. En dat deed je toen door een goeie man aan de haak te slaan. Dankzij de wijze raad van Miss Pettigrew leert Delysia dat je in de liefde maar beter naar je hart kan luisteren, en niet naar je hoofd.»

- Miss Pettigrew steekt op haar beurt ook iets op van Delysia: ze krijgt een complete make-over en transformeert van ma Flodder in een respectabel ogende dame.

Nalluri «Het is een grote stap voor Miss Pettigrew, maar Frances en ik waren het er roerend over eens dat we die make-over subtiel moesten aanpakken. Er een 'Pretty Woman'-moment van maken was wel het láátste wat ik wilde.

»Mensen vragen me vaak: 'Op welke jaren 30-film heb je je gebaseerd voor 'Miss Pettigrew'?' Maar één specifieke film heb ik nooit in gedachten gehad. Voor mij is dit veeleer een hommage aan alle zondagmiddagfilms.

»Iedereen kent die wel: je bent zaterdag op de lappen geweest, dus op zondagmiddag hang je de hele dag in de zetel, terwijl ze op tv oude zwart-witfilms spelen. Ik moet er zo honderden gezien hebben.

»De échte basis is natuurlijk het gelijknamige boek van Winifred Watson. Toen het in 1938 uitkwam, was het een daverend succes. Daarna is het jaren uit de handel verdwenen, tot er rond 2000 een herdruk van werd gemaakt en het opnieuw gretig gelezen werd. Het grappige is dat Winifred Watson afkomstig was uit het dorp waar ik zelf ook ben opgegroeid.

»Ze stierf in 2002 op 96-jarige leeftijd, maar ooit moeten we praktisch buren zijn geweest, zonder elkaar ooit te hebben ontmoet. Dat ik dertig jaar later haar boek verfilm, dat kan haast geen toeval zijn.»

Nalluri «Ik ben naar Engeland verhuisd toen ik zes was. Bij ons thuis werd er vooral naar Hindi-films gekeken. Toen ik aan mijn vader verkondigde dat ik regisseur - director - wilde worden, was zijn eerste reactie: 'Wat? Wil je dokter worden?' Uiteindelijk hebben mijn ouders mijn carrière door dik en dun gesteund, maar ze hebben er eerst toch wat aan moeten wennen.»

Bekijk de  trailer: