De Jaren Stillekes: Paul Jambers

© Johan Jacobs

Wrange herinneringen:

Paul Jambers (65) «Eind jaren zeventig had ik het journalistenexamen van de BRT afgelegd met de bedoeling reportages te maken voor 'Panorama'. Maar omdat het bij de BRT in die tijd nog de gewoonte was om journalisten vooral dingen te laten doen die ze níét graag deden, moest en zou ik van mijn baas Karel Hemmerechts het journaal presenteren, en er een kostuum en een stropdas bij dragen bovendien.

»Een ramp: iedere keer weer werd ik stikzenuwachtig wanneer het rode lampje van de camera aanfloepte, bang als ik was dat ik me zou verspreken. Ik wíst hoe er in de regiekamer gelachen werd als de nieuwslezer zich versprak, want ik had zelf nog lang in die regiekamer gezeten. Zonder overdrijven: ik was de slechtste nieuwslezer uit de geschiedenis van de Belgische televisie.»

Jambers «Dat is misschien overdreven, maar een halve minuut lang is alles wat fout kan lopen daadwerkelijk foutgelopen. Ik was mijn berichten aan het aflezen van mijn papieren - er bestond nog geen autocue - toen plots de desktelefoon rinkelde, waarvan ik tot dan toe altijd had gedacht dat het een decorstuk was.

»Ik nam op, en men meldde mij vanuit de regie dat een bepaald bericht wegviel. Ik begon te zoeken tussen mijn papieren maar vond het bericht niet, en in mijn zenuwachtigheid liet ik alles op de grond vallen. En als klap op de vuurpijl kwam er achter mijn rug een sportverslaggever door het beeld gedraafd. Horresco referens.»

Jambers «Ja, Steven Van Herreweghe en zijn ploeg hebben uit mijn privéarchief een zwart-witfilmpje meegenomen dat ik geregisseerd heb toen ik studeerde aan wat toen nog het HRITSC heette, eind jaren zestig. En ze moesten en zouden ook 'De dril van de schildwacht' hebben, uit de tijd dat ik mijn legerdienst als filmer vervulde.

»'t Was een instructiefilm voor nieuwe soldaten, waarin ik toonde welk protocol een schildwacht diende te volgen wanneer een bevriende militair of een burger het kamp naderde. De burger in kwestie was in mijn filmpje een fietsende jongedame met een kort rokje, van wier benen ik een vrij lange close-up had genomen - generáties soldaten hebben naar die benen zitten fluiten (lacht).

»Zeker ben ik niet, maar volgens mij zijn ze bij 'De jaren stillekes' verwoed op zoek gegaan naar dat meisje, omdat ze vermoedden dat er iets was tussen ons. Maar ik denk dat ze haar niet gevonden hebben, want uiteindelijk is 'De dril van de schildwacht' niet gebruikt in de uitzending.»

HUMO De hamvraag blijft: had u iets met dat meisje?

Jambers (schoorvoetend) «Eh... ja. Maar kort. En het was allemaal heel braaf.»