
Met een paar flukse penseelstreken brengt 'Dag op dag' hulde aan het verglijden van de jaren: twee vingervlugge maar anonieme handen illustreren in anderhalve minuut wat er door de decennia heen op die dag gebeurd is. Poetry in motion, hebben wij al meer dan eens gedacht; stop-motion, zegt bedenker en coördinator Wouter Verstichel.
Wouter Verstichel «Ik wou al langer iets doen met stop-motion. 't Is een filmtechniek die je de volledige controle geeft over het eindproduct, en de personages doen altijd wat de regisseur wil. Op de manier die hij wil (lacht).
»Ik zeg 'filmtechniek', maar eigenlijk is stop-motion een vorm van animatie. En nog wel de meest primitieve en ambachtelijke vorm: voor het tekenen zelf worden geen computers gebruikt. Onze tekenaars - ze zijn met zes - maken tekeningen, waar we foto's van maken. Als je die foto's achter mekaar zet, krijg je de indruk van een vloeiende beweging.»
Verstichel houdt met dichtgeknepen ogen een batterij monitors in het oog. Links en rechts van hem hangen twee tekenaars in opperste concentratie boven een whiteboard van het soort dat je in elke vergaderzaal treft. Loodrecht boven het whiteboard hangt een fotocamera.
Verstichel «Met deze afstandsbediening hier - die ze met hun voeten kunnen bedienen - nemen de tekenaars de foto's. (Geeft monitor een tik) Deze software zet de foto's achter mekaar.
»Televisie werkt met 25 fps - frames per second, of beelden per seconde. Wíj hebben genoeg aan 12 beelden - enfin, tekeningen.»
HUMO Elk filmpje duurt anderhalve minuut. Dat wil zeggen...
Verstichel (knikt) «...1080 tekeningen per filmpje. Eén dag werk.»
Steven Degryse (tekenaar) «Wrijf het er maar in, jom. Monnikenwerk is het.»
Tom Ryckaert (ook tekenaar) «Zeker bij complexe bewegingen.»
Degryse «Dingen die door het beeld bewegen, zijn altijd moeilijk om te tekenen. Dan moet je een tekening maken, een foto nemen, de tekening uitvegen en alles hélemaal opnieuw tekenen, maar dan een halve centimeter naar links of naar rechts. Mensen op een fiets, dat is het allerlastigst.
»Want dan is er niet alleen de verticale beweging van de fiets: tegelijkertijd moeten de benen van de fietser een vloeiende beweging maken. Ik zou het Wouter erg kwalijk nemen als hij te veel fietsen in zijn scenario's schrijft.»
Ryckaert «Voor mijn allereerste filmpje moest ik een moonwalkende Michael Jackson animeren (diepe zucht).»
Verstichel «We werken wel met papieren mallen. Die kan je als basis gebruiken, waardoor de afwijkingen tussen de verschillende tekeningen niet té groot worden.»
Ryckaert «Sowieso zijn de tussenstapjes niet zo belangrijk: onze ogen zien twaalf lichtjes van mekaar verschillende tekeningen, maar onze hersenen maken daar één vloeiende beweging van.»
Verstichel «Je moet het beeld maar 's op pauze zetten: je zal schrikken van de onvolmaaktheden. Maar onze hersenen negeren die 'foutjes'. Dat is de magie van stop-motion.»
HUMO Moet je helemaal opnieuw beginnen als je een serieuzere fout maakt?
Verstichel «Nee. Daarom werken we op die whiteboards: je kan een fout wegvegen met een servetje. Je mag dan wel niet vergeten om die nadien ook weer weg te leggen. Het is al gebeurd dat we na een lange dag naar het resultaat van ons werk zaten te kijken en dan pas merkten dat er af en toe een servetje in beeld floepte (lacht).»
HUMO Ik zou lichtjes er neurotisch van worden.
Ryckaert «Wouter is de grootste neuroot van allemaal. (Wijst naar de muur) Hij is de bedenker van die verbodstekens.»
HUMO Wc-papier verboden?
Degryse «Ik had hier 's een rol wc-papier naast mijn whiteboard staan - de servetjes waren op - en die had een schaduw in het beeld geworpen. Opnieuw kunnen beginnen. Pijnlijk.»
HUMO 'Het dorp', een andere rubriek in 'Man bijt hond', wordt ook geïllustreerd met animaties. Ook van jullie hand?
Degryse «Nee, niet van ons, maar de tekenaar van 'Het dorp' tekent ook voor 'Dag op dag'. Je herkent zijn bijdragen aan de... euhm... overdadig behaarde armen.»
Verstichel «Binnenkort begint hier een nieuwe kracht, een meisje met een tatoeage op haar armen. Een beeldige tatoeage, daar niet van, maar we gaan ze toch verbergen met schmink: de tatoeage zou het beeld verzwaren.
»En het risico bestaat dat de aandacht van de kijker wordt afgeleid door de tekeningen op haar arm. Dat zou natuurlijk doodjammer zijn, na alle moeite en energie die we in die andere tekeningen hebben gestoken.»





























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook