Het Caloriecomplot

Lien Willaert «'Het caloriecomplot' is een uitvloeisel van het boek dat ik vorig jaar heb geschreven, 'Mijn man is op dieet... maar hij weet het niet'. Echt waar: ik heb Jan wekenlang op dieet gezet, zonder dat hij het in de gaten had. Pas na anderhalve maand - hij was intussen drie kilo lichter - begon het hem te dagen: 'Ik blíjf afvallen, zou er iets mis zijn?' (lacht luid) Ik zei: 'Schat, ik moet je iets opbiechten.' Láchen! Hij liep vuurrood aan, hij dacht dat ik een ander had. Groot was zijn opluchting toen bleek dat ik alleen maar met zijn eten had geknoeid.»

Willaert «Precies. Wie zijn geliefde of een kennis wil verrassen met een geheim dieet, kan zich bij ons inschrijven. Ik ga dan bij die mensen thuis het lievelingskostje van het proefkonijn bereiden, maar dan in een caloriearme versie. In mijn versie zitten soms wel twee tot drie keer minder calorieën dan in het originele recept. Als het klaar is, verdwijn ik uit beeld en halen we de verborgen camera boven. Daarmee kunnen we eerlijk registreren of het 'slachtoffer' het resultaat minder lekker vindt, even lekker of zelfs lekkerder. Ik mag zeggen dat de reacties over het algemeen heel goed zijn: de meeste mensen merken níks.

»Ik gebruik een aantal truken van de foor. Je kan bijvoorbeeld vlak voor het serveren een klein puntje boter toevoegen: zo krijg je een volle botersmaak zonder dat je cholesterolwaarden compleet door het dak gaan. Of neem mijn caloriearme tiramisu. Normaal zit er in één portie al voor 400 calorieën aan mascarpone. Ik heb dat vervangen door een mengsel van ricotta en magere platte kaas: daardoor behoud je de structuur, en als je er genoeg Amaretto overheen giet, verandert ook de smaak niet.»

Willaert (zucht) «De moeilijkste opgave van allemaal. Ik moest dat maken voor een man die heel vaak op restaurant gaat en dan áltijd voor de steak béarnaise kiest. Een echte liefhebber, dus. Dagenlang heb ik lopen denken hoe ik het kon aanpakken, ik heb getwijfeld, ik heb getobd. Pas de nacht voor de opnames schoot het mij te binnen, het trof me als een aha-erlebnis.»

Willaert «Ja, dat ga ik natuurlijk niet aan je neus hangen, de aflevering is nog niet uitgezonden. Ik wil alleen kwijt dat ik een extra ingrediënt toevoeg, waardoor ik veel minder boter moet gebruiken. Mijn proefkonijn was in de wolken: 'Waar heb ik dat aan verdiend?' vroeg-ie constant aan zijn vrouw.»

Willaert «O ja. Er zaten drie maanden tussen de opname en de uitzending. Al die tijd heb ik mij schuldig gevoeld, en daar heeft hij goed van geprofiteerd (lacht). Om nog te zwijgen van de bakken sympathie en steun die hem achteraf te beurt vielen. Het was een heftige ervaring, dat zeker, maar ook wel een heel klein beetje therapeutisch.»

Willaert «Ja, dat is eigenlijk wel waar. In die drie maanden liet hij me voortdurend voelen hoe erg hij wel in paniek was geweest. Hij zei dat hij écht gedacht had dat hij me kwijt was. En ik moet zeggen: toen ik wegvloog en hem door de walkietalkie naar mij hoorde krijsen, heb ik me wel even afgevraagd waar ik aan begonnen was. Maar toen ik uiteindelijk het filmpje zag, dacht ik: 'Is het dat maar?' (lacht) Nu ja, ik zag wel aan zijn gezicht dat hij vanbinnen... Hij was in blinde paniek, maar aan Jan zie je dat gewoon niet.»

Willaert «Daarom heb ik ook toegezegd. Jan en ik zijn nogal geruste mensen, we denken altijd: 'Het komt wel in orde.' Aan de andere kant: ik vond het hoog tijd dat hij zich 's zorgen maakte over mij. In al die jaren dat we samen zijn, was dat nog niet één keer voorgevallen.»