Bienvenue chez les Ch'tis

Het verhaal is poepsimpel: een postbeambte uit de Provence wordt voor straf naar het hoge Noorden verbannen, en ontdekt er tot zijn niet geringe verbazing dat de mensen die er wonen niet de dranklucht verspreidende beotiërs zijn die hij verwacht had, maar warmbloedige teddyberen die hem meteen aan de borst drukken.

Een uitgangspunt als geen ander voor een vlot scorende feelgoodfilm die de draak steekt met de talloze vooroordelen waar we - ja, ook u! - van overlopen, en die verdere humor puurt uit stinkkaas en een waaier van niet altijd even spitsvondige woordspelingen.

Maar kom, het hoeft niet altijd fijne scherts te zijn! Een Limburgse remake staat naar verluidt al in de steigers.

Dany Boon (regisseur/acteur/schrijver) «Ik had simpelweg genoeg van de karikaturen die men van de mensen uit mijn regio maakt. Ik wilde laten zien: 'Dit zijn de mensen waarmee ik ben opgegroeid en waar ik van hou, en ze lijken helemaal niet op het beeld dat jullie van hen hebben.'

»Dat kon ik het beste doen door één en ander nog een beetje uit te vergroten, me dunkt. En er was nog iets wat me tegenstond: zodra er in Frankrijk een komedie gedraaid wordt, speelt die zich af in het Zuiden, terwijl het drama, hoe zwaarder hoe liever, zich altijd weer in het Noorden lijkt af te spelen (lacht).»

- Had je het immense succes verwacht?

Boon «Nee, maar ik kan ook niet zeggen dat het me echt verwonderd heeft. Het publiek had volgens mij nood aan een menselijke, tedere film, omdat er veel te weinig van dat soort gemaakt worden in Frankrijk.

»Er is ook niks gekunstelds aan 'Les Ch'tis': eindelijk een Franse komedie die niet slaafs de wetten van Hollywood volgde. De personages waren écht mensen van bij ons, en dat viel in de smaak.»

Boon «Ze hebben me zelfs de sleutel van de stad overhandigd! Ik was supercontent. Ik heb hier een deel van mijn jeugd doorgebracht, en ik heb hier nog altijd veel vrienden. Ik hou van de vriendelijkheid en goedmoedigheid die er bij jullie ingebakken zit. En van jullie zin voor feesten: er gaat nog altijd niks boven een Chimay of een Duvel (lacht).»

- Het klopt dus ook dat u denkt aan een Limburgse remake van uw film?

Boon (gedecideerd) «Er zijn grenzen, mijn beste.»

Bekijk de trailer: