© Marco Mertens
HUMO Brouwers háát cameraploegen, maar voor jullie wilde hij een uitzondering maken. Enig idee waarom?
Frieda Van Wijck «Nee, maar ik ben er heel blij mee. Boven zijn voordeur hangt een bordje met het opschrift 'Noli me tangere', wat zoveel wil zeggen als: 'Blijf maar weg als je hier geen zaken hebt' (lacht). Maar als hij je uitgenodigd heeft, is hij heel gastvrij. Zelf hadden we taart meegenomen, van de betere bakker dan nog: dat was wel het minste.»
HUMO Wat was de aanleiding voor jullie bezoek? Een nieuwe roman heeft hij niet uit.
Van Wijck «Nee. 'Bittere bloemen' had eigenlijk nu klaar moeten zijn - dat was de aanleiding om 'm te bellen - maar het wordt eind dit jaar. Voor de Boekenbeurs gaat de uitgeverij wel een aantal van zijn boeken opnieuw uitgeven: 'Hamerstukken', zijn verzamelde polemieken; de Indiëromans in een nieuwe band; en 'De jaargetijden', eveneens een bundeling van vroegere werken.
»Ons gesprek ging dus vooral over zijn vorige boeken, en over wat schrijven voor hem betekent. Het blijkt tegelijkertijd een roeping en een geweldig corvee. Meer dan een tiental zinnetjes per dag schrijft hij niet - neergeschreven op inpakpapier, stukken van een broodzak, alles wat hij vindt, want op een gewoon wit blad schrijft hij niet.
»Over elk woord zit hij bij wijze van spreken urenlang te piekeren. Het is ambachtelijk gemaakt, en elk woord is precies het juiste woord. Net daarom vind ik 'm onze beste levende Nederlandstalige schrijver.»
HUMO Hij is al een tijdje op de sukkel met z'n gezondheid: hebben jullie het daarover gehad?
Van Wijck «Nee, dat had hij liever niet. Hij heeft een tijdje moeite gehad met zijn schrijfhand, maar nu gaat het alweer beter. Dat was ook te merken aan de snelheid waarmee hij zijn caballero's aansteekt: Jeroen Brouwers rookt als een Turk (lacht).
»Wat ik wel mooi vond: zijn huis is volledig uit boeken opgetrokken, van boven tot onder, van voor tot achter. En aan de trap zie je een hele muur vol met niets dan eigen werk, waaronder vertalingen in ik-weet-niet-hoeveel-talen. Indrukwekkend, en dat vindt hij zelf ook. Telkens als hij de trap komt afgewandeld en alles ziet staan, voelt hij een tevredenheid in zich opwellen: 'Ik heb iets achtergelaten.'»




























![Aimé Van Hecke: 'Humo heeft afspraak met de 21ste eeuw gemist' [fotospecial]](http://img.humo.be/q90/w148/h148/img_352/352566.jpg)


0 reacties
reageer ookReageer ook