A Touch Of Frost

Vorige week kon u hier al lezen hoe hoofdrolspeler Sir David Jason een traantje wegpinkte toen hij zijn definitief allerlaatste slotscène opnam; vandaag spreken vier echte Frosties (want zo pleegt Sir David zijn collega's te noemen) over het afscheid van Frost.

Philip Burley (producer vanaf het eerste uur) «Ik geloof dat David aan het scubadiven was toen we 'm begin 1992 een stapeltje detectiveromans opstuurden die zich mogelijk zouden lenen voor een tv-serie. Hij koos uiteindelijk zelf voor 'A Touch of Frost' van R.D. Wingfield, omdat hij met Jack Frost de meeste verwantschap voelde.

»Nu, de Frost uit de boeken is wel een stuk somberder en duisterder. Voor de televisie hebben we hem hier en daar wat opgepoetst. Hij rookt en vloekt bijvoorbeeld niet. Je moet er toch rekening mee houden dat er ook kinderen kijken. Maar andere aspecten zijn gebleven - zoals het feit dat hij geen relaties kan onderhouden en het politiewerk altijd op de eerste plaats laat komen.»

Michael Russell (scenarist, schreef negen afleveringen waaronder de finale) «Door het unieke format van 'A Touch of Frost' konden wij onderwerpen behandelen die andere tv-detectives uit de weg gingen. Pedofilie bijvoorbeeld, of vrouwen die mannen betalen voor seks. Mijn 'Appropriate Adults' uit 1995, over een jongen met het Downsyndroom die van een misdrijf werd beticht, geldt inmiddels als een klassieke aflevering. Er kwamen heel veel reacties op, positieve en negatieve. Sommige ouders van een zoon of dochter met het syndroom schreven ons: 'Wat goed dat jullie durven laten zien dat onze kinderen ook seksuele gevoelens kunnen hebben.' Maar uit brieven van andere ouders kon je afleiden dat zij de seksualiteit van hun kind nog geen plaatsje hadden gegeven. A propos: we zijn nu vijftien jaar later, en acteurs met het Downsyndroom zijn nog steeds maar mondjesmaat te zien in films en tv-series.»

HUMO Is de echte David Jason eigenlijk ook zo'n knorpot?

John Lyons (brigadier George Toolan) «Ben je gek? Vanaf het eerste moment hadden David en ik een klik. Misschien komt het omdat we zijn opgegroeid in dezelfde Londense buurt. Achter de schermen maakten we er een sport van om elkaar in de maling te nemen. Helaas moet ik zeggen dat ík meestal in het stof beet. Ik heb in vuilnisbakken gezeten. Ik ben voor nop om zeven uur 's ochtends op de set verschenen, als cast en crew nergens te bespeuren waren. En David maar lachen, het hárdst van allemaal!»

HUMO Hoe zal 'Frost' herinnerd worden?

Bruce Alexander (Superintendent Norman Mullet) «Ik hoop: als een serie met tegelijk een lichte en een zware toon. Daar zijn we het meest trots op. De meeste tv-detectives vandaag de dag zijn vrij hard, full on. Ik zeg niet dat wij geen geweld lieten zien, maar we wisten een mooie balans te vinden tussen spanning en humor. Tot op het laatste moment - zoals je zal zien.»